English 

ul.Królewska 94, 30-079 KRAKÓW
tel./fax 12 636-85-84  
e-mail : fson@idn.org.pl

ab "NASI" NA "GOŚCINNYCH WYSTĘPACH"


 Co robią inni?         - Wieści nadesłane z bliska  i z daleka


















W imieniu DAMIANa CZERWIŃSKIego
oraz
Prezydent Fundacji Teatroterapia Lubelska Marii Pietruszy Budzyńskiej
 i pracowników Galerii Art Brut w Lublinie,
serdecznie zapraszamy na wernisaż i wystawę Artysty pt: ,,Mój świat"



Uroczysty wernisaż odbędzie się 15 listopada 2017 r. -  w środę, o godz. 18.00
Wystawa trwać będzie od 2 do 30 listopada br.

Naprawdę warto zajrzeć na świetną i ciekawą stronę Galerii Art Brut, gratulujemy treści i formy! 













ZE STALOWEJ WOLI

Nazajutrz po Nowym Roku w elektronicznej poczcie znaleźliśmy poniższy e-mail:

Witam
Jestem licealistką ze Stalowej Woli i biorę udział w ogólnopolskiej olimpiadzie „Zwolnieni z Teorii”. Razem z czterema koleżankami z klasy maturalnej tworzymy projekt "Ciche Anioły". W tym roku skupiamy się na osobach niepełnosprawnych, które są niezauważane przez społeczeństwo.
Chcemy obalić stereotypy związane z nimi. Zorganizowałyśmy już warsztaty w szkole specjalnej w naszej miejscowości. Razem z młodzieżą i dziećmi malowałyśmy anioły z masy solnej, poznałyśmy wiele ciekawych osób oraz przełamałyśmy niewidzialne bariery w naszych głowach. Uzyskałyśmy nawet patronat prezydenta naszego miasta. Przeprowadziłyśmy też warsztaty w szkole podstawowej i gimnazjum w miejscowości obok.
Nasz projekt jest reklamą społeczną i tu zwracam się do Państwa z prośbą o objęcie go patronatem medialnym, ponieważ mamy wspólny cel oraz umieszczenie ( jeśli to możliwe) informacji o nas w swoim czasopiśmie i na stronie internetowej.
Dołączam link do naszego funpage'a :   
Pozdrawiam w imieniu zespołu projektowego
Sabina Sęk  
2 stycznia 2016
Z wielkim zadowoleniem witamy doniesienia o takich i im podobnych inicjatywach. Bardzo je popieramy, obiecujemy śledzić
i przekazywać wieści o kolejnych poczynaniach. Jesteśmy przekonani o tym, że młodzieńcza energia i inwencja pomoże wielu "cichym aniołom". Niech żyją nie obok, ale wśród nas. A jeśli "przy okazji" zajmie się dobre miejsce na olimpiadzie?...
Trzymamy kciuki!




 Zapraszamy osoby niepełnosprawne do udziału w  projekcie
 ,, ŻEGLARSKIE WARSZTATY ARTYSTYCZNE ” – V EDYCJA  2014

 Projekt jest dofinansowany z funduszy PFRON 
Celem projektu jest zwiększenie aktywności społecznej, integracja i rehabilitacja społeczna osób niepełnosprawnych, uzdolnionych artystycznie, poprzez ich udział w programie łączącym edukację kulturalno-artystyczną i sztukę, z żeglarstwem..
Organizator: Regionalna Sekcja Mazowiecka PZŻN w Otwocku
- Udział w projekcie jest bezpłatny
- Ilość miejsc ograniczona

Informacje szczegółowe na stronie organizatora www.zeglarze.info




Muzeum Regionalne w Stalowej Woli rozpoczęło realizację projektu skierowanego do osób niepełnosprawnych, zwracam się z prośbą o zamieszczenie informacji odnośnie
Projektu „Muzea Bez Barier” na Państwa stronie internetowej.
W załączeniu przesyłamy informacje dotyczące projektu i jego celu.




Szanowni Państwo,

miło nam poinformować,że wielickie stowarzyszenia "
Klub Przyjaciół Wieliczki"
oraz LGD "Wielicka Wieś"

postanowiły kontynuować spotkania pt.
"Wieczornica Lokalnych Poetów".
Najblizsze spotkanie
jest wspomnieniem
zmarłego w ubiegłym roku
 Ryszarda Rodzika

Serdecznie zapraszamy


Pozdrawiam

 Piotr Kiszka 





  
                                                
 
Pracownia „Terapia przez sztukę” Stowarzyszenia Pomocy Niepełnosprawnym „Skarbek” w Mysłowicach
Fundacja "Wspólnota Gdańska". Konkursy pod hasłem Człowiek - Ziemia - Kosmos dla dzieci, młodzieży
       i osób niepełnosprawnych w ramach Roku Jana Heweliusza
VII Międzynarodowy Festiwal Teatrów Specjalnych Nieprzetarty Szlak w Brześciu n/Bugiem (Białoruś)
Teatr Integracyjny ALA w Częstochowie - relacja Piotra Nity
Festiwal Otwartych Serc w Chorzowie
Śląski Teatr Tańca w Bytomiu -  Warsztaty Terapii Przez Ruch   


Krzysztof Sabat i "Skarbek"

sabat

Kim był Krzysztof Sabat?     

Żył i zmarł w Mysłowicach.
Był człowiekiem cichym, takim, obok którego przechodzi się nie zauważając jego istnienia.
Nikogo nie chciał na siłę przekonywać o swojej wyjątkowości, nigdy nie podkreślał oryginalności oraz ponadczasowości przekazu dzieł, które tworzył. Nie wyliczał wystaw i plenerów, w których brał udział i tym podobnych frazesów. Dla wielu nie był artystą i przypuszczalnie nie był artystą również dla samego siebie. On po prostu o sobie i swojej twórczości w ogóle nie mówił. Ale jednakże było w nim coś fascynującego, coś,co sprawiało, że nie powinien zostać zapomniany. Co to takiego? Przede wszystkim niesamowita wręcz potrzeba tworzenia. Praktycznie o wszystkim mógł zapomnieć, ale nie o tym, żeby rysować, rysować, rysować… Rysował wszędzie i na wszystkim. Nie potrzebował specjalnych materiałów, ani własnej pracowni, żaden „rąbek spódnicy” nie przeszkadzał mu w tym, aby materializować światy istniejące tylko w jego wyobraźni.

Do jakiego stopnia zdominowany był przez imperatyw twórczy, świadczyć może anegdota opowiadająca o tym, jak pewnego dnia rysował po kartce papieru patykiem, który zamiast kredki przypadkowo podał mu jeden z instruktorów.
Jego wyobraźnia była tak silna, że nie widać tego, co tworzy, podobnie jak Beethoven nie musiał słyszeć komponowanych symfonii.
Rysował całymi dniami - w domu, na zajęciach pracowni „Skarbek”, wszędzie gdzie tylko dostał kartkę i kredki…..

Pamiętam go, jak szedł zgarbiony, drobnymi kroczkami, ale spiesząc się, aby być przy pracy, gdy tylko otworzą się drzwi. Pamiętam również, że przed wielu laty, gdy wchodziłam do pracowni plastycznej MCK, tworzył nie odrywając wzroku od kartki i w ogóle nie zauważając nieobecności kogokolwiek. Jedyną osobą, którą śledził wzrokiem była Pani Urszula Stodółkiewicz-Flak, instruktor, której rad pilnie wysłuchiwał jak student w pracowni mistrza.

Przyglądając się pracom Krzysztofa Sabata jesteśmy zauroczeni jego wyczuciem kształtu i formy, podziwiamy kompozycję i szczerą naiwność wypowiedzi.  Ale on sam nie zamierzał nikogo kokietować swoimi rysunkami, nie wiem czy w ogóle wiedział o tak zwanym świecie sztuki, a z pewnością jeszcze mniej o rynku sztuki. Tworzył nie dla odbiorcy, ale wyłącznie dla samego siebie. Ten fakt implikował swobodę i szczerość wypowiedzi autora - nic go nie ograniczało, niczyjej krytyki nie musiał się obawia o niczyje względy nie musiał zabiegać. I właśnie ta bezkompromisowa szczerość świadczy o wartości jego prac, o ich wyjątkowości i ona sprawia, że prace te nas fascynują.

Warto jednak podkreślić, że szczerość wypowiedzi to nie jedyny atrybut twórczości Krzysztofa Sabata, gdyż w jego rysunkach dostrzec można pewną poezję, czyli swoisty nastrój i klimat porównywalny do tego, jaki emanuje na przykład z obrazów Marca Chagalla, z tą jednak różnicą, że Chagall (jak również Pol Clee, Jean Miro i wielu innych artystów) uproszczeń formy, deformacji i nietypowych, śmiałych zestawień kolorystycznych używał świadomie, a Krzysztof Sabat nie znał żadnej teorii artystycznej, nie uprawiał żadnej filozofii sztuki - on tworzył z głębi samego siebie, w pełni intuicyjnie.

Czym jest art brut, kim są outsiderzy?  

Sztuka to dziedzina działalności ludzkiej mająca między innymi na celu przedstawienie świata widzianego i odczuwanego. Art brut to sztuka surowa, sztuka bez nawarstwień filozoficzno-estetycznych, bez teorii uzupełniających dzieła, szczera i bezkompromisowa.

Twórcą terminu jest francuski malarz i rzeźbiarz Jean Dubuffet - pierwszy organizator wystawy twórców „szalonych”. Termin art. brut użyty został przez Debuffeta do wszelkich form sztuk tworzonych między innymi przez osoby niepełnosprawne intelektualnie, osoby wykluczone, żyjące na marginesie społeczeństwa także wizjonerów, których twórczość nie mieści się w kanonach powszechnie rozumianej sztuki.

Istnieje również drugi termin odnoszący się do tego zjawiska - outsider art., czyli sztuki outsiderów, osób zepchniętych na boczny tor. Można by się było zastanowić, dlaczego i przez kogo twórcy ci zostali na boczny tor zepchnięci? Co sprawia, że twórczość ta nie jest w pełni akceptowana?

Po pierwsze outsiderzy nie są akceptowani przez tak zwany świat sztuki, gdyż przede wszystkim nie spełniają kryteriów sztuki oficjalnej i nie realizują wartości przez świat sztuki wyznawanych. Ponadto również często oni sami świat odrzucają, świadomie bądź nie (po prostu w ogóle go nie znając).

Innym powodem odrzucenia jest konstruowanie postaw estetycznych odbiorców poprzez zawężanie twórczości artystycznej jedynie do dzieł artystów powszechnie uznawanych. Odbiorca jest przekonany, że jedynie wykształcony i znany twórca może tworzyć wartościowe dzieła.

Jeszcze innym aspektem, ale prawdopodobnie najważniejszym, jest popularyzacja tego nurtu sztuki. Wciąż za mało jest wystaw, którym poświęcano by tak samo dużo uwagi, jak wystawom znanych artystów, wciąż za mało jest publikacji i spotkań krytyków i znawców art brut. Muszę jednak z przykrością stwierdzić, że zjawisko to jest stosunkowo małe znane w Polsce, natomiast cenione i popularne w Europie i USA. Sama o walorach outsider art. przekonałam się uczestnicząc w 2004 roku w Międzynarodowej Wystawie „INSITA” oraz towarzyszącej jej konferencji w Bratysławie. Zobaczyłam, z jakim pietyzmem dzieła twórców z całego świata wystawiane są w olbrzymiej hali wystawowej oraz w gmachu Muzeum Narodowego i Ministerstwa Kultury. Wiadomo mi było, że prezentowane tam były również dzieła polskich artystów - Nikifora, Monsjela, Dębińskiego.

Podobną konferencję zorganizowano w muzeum sztuki naiwnej w Lozannie w Szwajcarii. Ale czy u nas nic się nie dzieje? Dzieje się, ale ciągle za mało. Wspaniałym popularyzatorem art brut jest krakowski kolekcjoner i właściciel galerii sztuki Leszek Macak. Podobne galerie istnieją między innymi w Poznaniu i Szczecinie. Dużo zasługi ma Muzeum Okręgowe w Bydgoszczy - organizator konkursu im. Teofila Ociepki. 

Bardzo ciekawa była również wystawa „Oswajanie świata” prezentowana w Pałacu Ujazdowskim w Warszawie i Bunkrze Sztuki w Krakowie.

Nie można również nie wspomnieć o profesorze Aleksandrze Jackowskim, autorze encyklopedycznego zarysu sztuki nieprofesjonalnej w Polsce. Jednakże ciągle jest jeszcze bardzo dużo do zrobienia, szczególnie w wymiarze społecznego odbioru sztuki outsiderów. Mogę mieć jedynie nadzieję, że przyczyni się do tego wystawa prac Krzysztofa Sabata - szkoda, że pośmiertna.   

                                                                                                                                  Sonia Wilk  

Pracownia „Terapia przez sztukę” prowadzona przez Stowarzyszenie Pomocy Niepełnosprawnym „Skarbek” w Mysłowicach, to miejsce bardzo interesujące. Dlaczego? Dlatego, że tam pozwala się na to, aby każdy był sobą, aby mógł tworzy tak jak chce i tak jak potrafi. Niczego się nie narzuca i nikogo nie krytykuje. Instruktorzy wyposażają podopiecznych w materiały i narzędzia, podają temat i delikatnie nadzorują pracę, ale w żaden sposób nie ingerują w proces twórczy, pozwalają na swobodę wypowiedzi i stwarzają warunki do tego, aby tworzenie sprawiało ogromną radość.

Każda powstała podczas zajęć praca jest jednakowo cenna, gdyż każdy z wykonawców tworzył ją z pasją i najlepiej jak tylko potrafi. Ważne jest także, że w Skarbku można realizować się w różnych dziedzinach - malarstwo i inne formy plastyczne, ceramika, tkactwo, ale również poezja i dziennikarstwo - nie ma barier, nie ma sztucznych przeszkód.





HEWELIUSZ 2011




x
Szczegóły i karty zgłoszeń na stronie:

http://www.wspolnotagdanska.pl/?idn=1365

termin nadsyłania prac do 25 marca 2011




W dniach od 30 kwietnia do 2 maja w Brześciu n/Bugiem w ramach kolejnej edycji
Międzynarodowego Programu Artystyczno-Integracyjnego "Nieprzetarty Szlak", odbędzie się
VII Międzynarodowy Festiwal Teatrów Osób Niepełnosprawnych.
W imprezie biorą udział zespoły z Białorusi, Polski i Ukrainy.
Poniżej szczegółowe informacje nadesłane przez organizatorów:

Положение о седьмом Брестском международном фестивале
особых театров «Непратаптаны шлях»

    1. Цели
            1.1. Привлечь внимание общественности к потребностям людей с особенностями развития и способствовать                     их  интеграции в общество.
            1.2. Налаживать информационные, творческие контакты и сотрудничество между творческими     коллективами                 людей с особенностями развития.
            1.3. Популяризировать самобытное искусство людей с особенностями развития.

    2. Задачи
            2.1. Поддержка театрального творчества людей с особенностями развития; повышение профессионального                       уровня руководителей и режиссёров особых театров.
            2.2. Выявление перспективных методов театральной работы, которые могут быть использованы в качестве                         эффективных средств включения людей с особенностями развития в культуру и общество.
            2.3. Знакомство с зарубежным опытом творческой деятельности особых театров.

    3. Условия проведения
            3.1. Театральный фестиваль проводится в рамках ежегодной Международной программы «Непратаптаны                         шлях», которая реализуется на территории Беларуси, Украины и Польши.
            3.2. В фестивале принимают участие коллективы, состоящие из актёров, имеющих функциональные                                    ограничения, а также интегрированные труппы любого жанрового направления.
            3.3. Участники фестиваля самостоятельно оплачивают транспортные расходы.
            3.4. Проживание, питание и транспортные расходы по перемещению по г. Бресту оплачиваются   организаторами             фестиваля.
            3.5. Участники фестиваля получают дипломы, призы и подарки от спонсоров. Награды присуждает Совет                         консультантов (жюри), состоящий из профессионалов (актёры, режиссёры, педагоги).

    4. Условия участия
           4.1. В оргкомитет фестиваля подаётся заявка установленного образца и запись спектакля на CD- носителе. На                      основе полученного материала оргкомитет проводит отбор коллективов-участников фестивальной программы.
            4.2. Приём заявок осуществляется до 31 марта 2011 года.
            4.3  Объявление победителей осуществляется до 9 апреля 2011 года и коллективы, прошедшие отбор получат                     официальное приглашение на фестиваль.
            4.3. Коллектив-участник должен состоять из 15 человек, включая техперсонал и сопровождающих лиц.
При                      необходимости театральный коллектив может взять с собой большее количество участников за свой счёт.
            4.4. В рамках фестивальной программы коллектив может показать не более одного спектакля                                                 продолжительностью до 20 минут, время подготовки коллектива к спектаклю должно составлять 5-10 минут. 
            4.5. Коллективы из Беларуси в день приезда вносят организационный сбор в размере 20 долларов, а   
            коллективы из других стран – 40 долларов в фонд фестиваля.

    5. Заключительные положения
            5.1. Седьмой международный фестиваль особых театров «Непратаптаны шлях» будет проходить 30 апреля-2                     мая 2011 года в Центре молодёжного творчества г. Бреста.
            5.2. Контактные данные Оргкомитета:
            Адрес: 224014 г. Брест, переулок Лётный 13.
            Фестиваль «Непратаптаны шлях», координатор программы Ирина Тротюк +375 29 527 96 92
            Телефон: +375 29 527 96 92; +375 29 795 00 68
            Электронный адрес: belshlyah@gmail.com   
            5.1. Другие вопросы, не оговоренные данным Положением, рассматриваются исключительно                                               Координационным советом фестиваля.




Teatr Integracyjny
ALA

w Częstochowie


KROK KU DOJRZAŁOŚCI

 Działający w Częstochowie Teatr Integracyjny ALA po łącznie 8 miesiącach działania wydał na świat swoją pierwszą premierę. Była to adaptacja fragmentu „Alicji w krainie czarów” Lewisa Carrolla. Korpus Alicji mierzył niecałe dwa metry, każda ręka przekraczała metr osiemdziesiąt, a głowa była wymienna, bo Alicja przybrała w tym spektaklu trzy twarze. „Te ciągłe zmiany działają na człowieka ogłupiająco” mówiła Karolina – druga twarz Alicji. Po spektaklu Karolina zagrała na skrzypcach – bo to także jej talent (zespół Downa nie przeszkadza jej również w pisaniu wierszy). Premiera spektaklu przyciągnęła nadspodziewanie dużo osób, a pierwotnie mieli być tylko rodzice.

Prawie wszyscy...

Sylwia Oksiuta uczestniczyła w finalnym okresie prób, pomogła udoskonalić spektakl, podnieść go na wyższy poziom artystyczny, zapanowała również nad kompozycją przestrzeni, ale przede wszystkim pokrzepiła i wzmocniła morale grupy. Bo pojawiły się wątpliwości – lęk wzbudzała wizja wystąpienia przed publicznością, trema zatrważała i zakłócała sen. Miesiąc wcześniej ktoś podczas rozmowy o próbach spytał Michała, czy nie boi się tremy. Michał natychmiast doszedł do wniosku, że powinien się jej bać. Dopiero zbiorowym wysiłkiem całej grupy udało się odbudować jego pewność siebie.
Sylwia wniosła na próby także kolejną lalkę i to nie byle jaką - „otrzymałam ją od pani Ludmiły Nagłowskiej - córki nieżyjącego już Czesława Radosta Siemińskiego, który to sam ją własnoręcznie wykonał i eksploatował” - mówiła o swojej, inaugurującej spektakl lalce, Sylwia Oksiuta, absolwentka Akademii Teatralnej w Warszawie, (Wydział Lalkarski w Białymstoku). Sylwia ma zamiar przedłużyć sceniczny żywot lalki.

Wymienne głowy to jeden z wielu pomysłów Kasi Gorzelak animatora kultury i człowieka energii. Odpowiedzialna była w Teatrze za dekoracje i stroje. „Wybierając techniki, troszkę kierowałam się własnymi upodobaniami, często materiały najprostsze, odpowiednio użyte dają zaskakujące efekty” - podsumowuje już po premierze - „I często wystarczy dobry pomysł. Tak naprawdę nie wiem kiedy zrodziła się sympatia do papieru. Papier jest mega plastyczny, można go gnieść, formować według uznania, nadawać mu przeróżne barwy. Jest on również często nieprzewidywalny. Można kreować swój świat, zaczynając od malutkich kawałków czy ścinków, kończąc na wielkich brystolach”. Zapytana o początkowe oczekiwania wobec pracy z Teatrem Kasia odpowiada: „Nigdy nie zakładam niczego z góry. Myślałam jednak, iż aktywność uczestników będzie większa, że z ich głów będą kipieć pomysły, np. a propos ich kostiumów. Jednak mimo wszystko udało się ich wyobraźnię w pewnym stopniu obudzić”. Kasia zarażała swoją energią, ale równocześnie była wymagająca.


Karolina, Marta, Dominika                                                   Michał, Sylwia Oksiuta, Wojtek

Inicjatorem Teatru był Paweł Bilski, drugoklasista z ALA Autorskiego Liceum Artystycznego i Akademickiego (w ALA odbywają się też próby oraz zorganizowana została premiera). To entuzjazm Pawła powołał Teatr do życia. Zapytany, czego się nauczył w Teatrze mówi, że nie zwracania uwagi na niepełnosprawność. „Owszem, ona żyje wśród nas, ale przez zajęcia TIALA mogliśmy zacierać granicę tych dwóch światów. Uważam to za największą naukę, ale również i sukces, że udało nam się przełamać bariery”. Natomaist spytany o zespół Paweł odpowiada:„Zespół w Teatrze jest bardzo ważną komórką organizacyjną. W naszym przypadku, nasz skład aktorski (i nie tylko) musiał być bardzo ze sobą zgrany. Łączył nas wspólny cel - abyśmy się poznali, zaprzyjaźnili i pracując w materii teatralnej zbudowali spektakl. Cel wysoko postawiony, bo w skład naszego zespołu wchodziły osoby niepełnosprawne i pełnosprawne. Ale pomimo tego (specjalnie nie nazywam tego trudnościami) jako zespół wywiązaliśmy się z powierzonego przez siebie zadania wzorowo. Oczywiście, może były pomiędzy nami jakieś spięcia, czy trudne momenty. Ujawniły się różnice w osobowościach i oczekiwania poszczególnych osób. Również pojawiły się oznaki zmęczenia czy spadku motywacji. Ale daliśmy radę i na premierze pokazaliśmy, że tworzymy zgrany zespół, który pomimo niełatwego celu do zrealizowania może na sobie polegać”.


                       Ręce Alicji odpoczywają...                                                        Wspólne malowanie buta

Zanim zrodziła się inicjatywa powstania Teatru Integracyjnego ALA Paweł samodzielnie organizował wiele akcji charytatywnych. „Praca samodzielna nie daje, aż tak dużo możliwości poznania samego siebie jak praca w zespole -wyznaje Paweł - działając wspólnie możemy stworzyć świetną siatkę wymiany doświadczeń i pracować o wiele bardziej korzystnie i sprawnie. Tak więc, po wielu doświadczeniach pracy w grupie stwierdzam, iż wolę pracować zespołowo, bo jest to praca po prostu ciekawsza i skuteczniejsza”. A powstał zespół nie byle jaki. Gdyby nie zaangażowanie i praca wolontariuszy - Wiktorii Swat (uczennicy ALA), Magdy Kłos (uczennicy gimnazjum), Piotra Szumlasa (gitarzysty z ALA) spektakl nie doszedłby do skutku.


               Marta i Michał                      Dominika - pierwsza twarz Alicji         Piotrek Nita i Kasia Gorzelak                                     
Jesienią 2010 roku sprawdziliśmy w praktyce nową formułę współpracy z wolontariuszami. Postanowiliśmy bowiem odciążyć rodziców z konieczności dowożenia dzieci na próbę. Wolontariusze towarzyszyli osobom, które tego potrzebowały w drodze do ALA i po próbie z powrotem do domu. Stworzone zostały dwuosobowe drużyny, które razem podróżowały. Nie trzeba było długo czekać na rezultaty takiego działania – uczestnicy Teatru dużo lepiej zaczęli się ze sobą dogadywać, a relacje znaczne się ociepliły. Ponadto możliwe stało się wydłużeni prób do 4 godzin.

W związku z tym zakres obowiązków wolontariuszy obejmował poza opieką podczas podróży, pracę nad spektaklem oraz troskę o dobrą atmosferę na próbach. Na każdym kroku wolontariusze wykazywali się dużą dojrzałością i rozsądkiem.

Głęboko zastanawiałem się nad tym, kto może ocenić skuteczność oddziaływania Teatru. Kto ma taką wiedzę, taki ogląd i takie możliwości? Postanowiłem również to pytanie zadać Pawłowi Bilskiemu. „Skuteczność oddziaływania Teatru najlepiej mogą ocenić  - zdaniem Pawła – rodzice. To przecież oni na co dzień mają kontakt ze swoimi dziećmi i obserwują, czy Teatr zdaje swoją rolę. Nie zapominajmy również o terapeutach lub nauczycielach m.in. z oddziałów integracyjnych, którzy podczas swoich zajęć obserwują zachowanie uczniów przed, w trakcie i po prowadzeniu warsztatów. Teatr odniósł sukces ponieważ każda osoba, która go współtworzyła wykonała ciężką pracę, aby zasłużyć na ten sukces. Twórcy i uczestnicy warsztatów działali na najwyższym poziomie w kierunku spełnienia celu jaki sobie postawili oraz realizowali marzenia. Obserwator może poznać, że TIALA odnosi sukces po obejrzeniu spektaklu, który jest finałem działań, jak również zagłębiając się w relacje jakie łączą uczestników już po zajęciach”.

Wydaje się, że Paweł trafia w sedno – zmianie uległy zachowania uczestników Teatru, podczas wspólnej pracy nauczyli się powściągać swój egoizm, uczyli się sztuki kompromisu, cierpliwości, zaczęli aktywnie słuchać, tego co otoczenia ma im do przekazania. Niekoniecznie więc sama premiera winna być odbierana jako przejaw powodzenia Teatru. Bardziej zmiana jaka zachodzi w uczestnikach, krok ku większej dojrzałości – to właściwy wymiar sukcesu Teatru.

Wsparcie dla Teatru w 2010 roku udzielił Urząd Miasta Częstochowy, wkład własny zapewniło Liceum ALA i Teatr ruszył. Udział w nim był w pełni bezpłatny. Miejmy nadzieję, że scenariusz ten powtórzy się w roku 2011.

Piotr Nita   
(reżyser i opiekun Teatru Integracyjnego ALA)

Oto linki do dalszych informacji o incjatywach ALA:

http://alacz.edu.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=28&Itemid=39;
http://cgk.czestochowa.pl/zapisane/piotr-nita-w-inkubatorze-pomyslow-2/;



x
FESTIWAL OTWARTYCH SERC
VII Festiwal Twórczości Osób Niepełnosprawnych
oraz Środowisk Integracyjnych
Chorzów, 25 -27 marca 2011 roku


Artystów niepełnosprawnych, zespoły integracyjne oraz ich opiekunów i sympatyków kolejny raz zapraszamy do wspólnego świętowania.
Festiwal Otwartych Serc powstał, aby promować twórczość artystyczną osób niepełnosprawnych, zapobiegać wykluczeniu społecznemu oraz upowszechniać terapię przez sztukę.
Przedstawiamy poniżej program i zapraszamy do uważnego zapoznania się
z nową formułą Festiwalu, która - mamy nadzieję - przypadnie Wam do gustu.
25 marca 2011 r. godz. 9.00 – 13.00 Dzień Twórczych Warsztatów Plastycznych
Zapraszamy na otwarte Warsztaty Plastyczne dla grup integracyjnych oraz osób niepełnosprawnych. Zajęcia odbędą się w 3 grupach tematycznych: cermika, batik i malarstwo
Z powstałych podczas jednego dnia pracy w SDK dzieł stworzymy wystawę pod nazwą „Dobrze patrzy się tylko sercem, najważniejsze jest niewidoczne dla oczu…”, której wernisaż odbędzie się 3 kwietnia 2011 r. towarzysząc Koncertowi Galowemu Festiwalu Otwartych Serc.
Ilość miejsc na warsztatach jest ograniczona – maks. 5 osób z jednej placówki integracyjnej lub specjalnej - w związku z tym prosimy o wcześniejsze zapisy (na podstawie karty zgłoszenia).
Indywidualne zgłoszenia do udziału w warsztatach również są objęte wcześniejszymi zapisami na podstawie karty zgłoszenia.
Koszt udziału w warsztatach: 1,- zł od os. Płatne w dniu warsztatów.
26 marca 2011 r. godz. 10.00 – 12.00 Dzień Muzyki i Tańca
Święto muzyki i tańca w wykonaniu artystów niepełnosprawnych oraz grup integracyjnych.
Zapraszamy solistów, zespoły wokalne (powyżej 2 osób), zespoły wokalno - instrumentalne (powyżej 2 osób)
oraz zespoły instrumentalne i zespoły taneczne.
W kategorii muzycznej zapraszamy do prezentacji dwóch utworów, w kategorii tanecznej czas prezentacji nie powinien przekraczać 10 minut.
Wpisowe dla uczestników Festiwalu wynosi: 5,- zł za każdy zespół, 1,- zł za każdego solistę, płatne w .
Z uwagi na ograniczoną liczbę prezentacji prosimy o wcześniejsze przesłanie karty zgłoszenia załączonej do regulaminu.
27 marca 2011 r. godz. 10.00 – 13.00 Dzień Teatru - Przegląd Miniatur Teatralnych
Do udziału zapraszamy zespoły teatralne integracyjne bądź osób niepełnosprawnych prezentujące spektakle nie dłuższe niż 20 minut.
Wpisowe dla uczestników Festiwalu wynosi: 5,- zł za każdy zespół (płatne w dniu przeglądu),
Z uwagi na ograniczoną liczbę prezentacji prosimy o wcześniejsze przesłanie karty zgłoszenia załączonej do regulaminu.

Informacje dodatkowe:

W dniach 26 i 27 marca 2011 r. na widowni zasiądzie Komisja Artystyczna, która spośród wszystkich prezentacji wybierze spektakl teatralny, zespół taneczny, instrumentalny, wokalny oraz solistę, którzy otrzymają zaproszenie do występu podczas Koncertu Galowego. Każdego dnia po prezentacjach odbędzie się również spotkanie komisji artystycznej z opiekunami prezentujących się grup. Zgłoszenia do udziału w Festiwalu Otwartych Serc przyjmowane będą do wyczerpania miejsc.
Wykonawcy, którzy prześlą zgłoszenia na festiwal są proszeni o kontakt telefoniczny lub odczytanie godziny i kolejności występów na stronie internetowej. Pełna lista uczestników będzie dostępna na stronie internetowej www.sdk.org.pl w zakładce dotyczącej konkursów i festiwali.
Każdy zespół powinien mieć opiekunów zgodnie z przepisami obowiązującymi w placówkach oświatowych.
Opiekunowie ponoszą całkowitą odpowiedzialność za bezpieczeństwo uczestników.

3 kwietnia 2011 r. godz. 15.00 Koncert Galowy z udziałem wykonawców wyróżnionych przez komisję artystyczną. Gościnnie poza najciekawszymi prezentacjami Dni Muzyki i Tańca oraz Teatru wystąpi Kabaret „Drzewo a Gada”. Tego dnia odbędzie się również wernisaż prac plastycznych powstałych podczas warsztatów, które odbyły się  25 marca 2011 r.
Imprezy towarzyszące:
2 kwietnia 2011 r. godz. 11.00
 Zapraszamy wszystkich chętnych do CHCK na film animowany na dużym ekranie „MADAGASKAR 2” z audiodeskrypcją dla osób niewidzących i specjalnymi napisami dla osób niesłyszących.
Zajęcia filmowe przed  projekcją poprowadzi Łukasz Tura.
WSTĘP WOLNY!
Chorzowskie Centrum Kultury
ul. Sienkiewicza 3, 41 – 500 Chorzów. Obowiązuje wcześniejsza rezerwacja miejsc, tel. (32) 349 78 72.
Film dostosowany do potrzeb osób niewidzących i niesłyszących we współpracy z projektem „Poza ciszą i ciemnością”  
- Fundacja Dzieciom „Zdążyć z pomocą”.
6 października 2011 r. w chorzowskim SKANSENIE
„Pofestiwalowe Spotkanie” uczestników tegorocznej edycji Festiwalu oraz Piknik Malarski „Sielskie Klimaty”.
7 października 2011 r. WYKŁAD oraz WARSZTATY – Prowadzenie Prof. dr hab. Wiesław Karolak
Zapraszamy nauczycieli, pedagogów, opiekunów i instruktorów osób niepełnosprawnych oraz innych zainteresowanych tematyką terapii przez sztuki
Wykład
„SZTUKA jako DIALOG”
Motto:
„..tylko w sobie sam każdy nosi swój skarb i tam źródło znajdował natchnienia...                                                                         Sokrates
W tym wykładzie doświadczeniu i usystematyzowaniu poddane zostaną przykłady zachowań ludzkich zaistniałe w trakcie różnych, codziennych,
z życia wziętych sytuacji.
Wykład „SZTUKA jako DIALOG” zawierać będzie scenariusze ćwiczeń treningowych ułatwiających komunikowanie się z sobą i z innymi.
Ćwiczenia te będą bazą do penetracji problemu JA taki jestem, JA taki chciałbym być oraz JA, MY, ONI.
Wykład wzbogacony zostanie fragmentami filmów autorskich prezentujących warsztaty artystycznych z omawianego obszaru.
Warsztaty:
„TRANSFORMACJE”
Motto:
Istnieją następujące trzy dziedziny czasu: teraźniejszość rzeczy minionych, teraźniejszość rzeczy obecnych, teraźniejszość rzeczy przeszłych. Teraźniejszością rzeczy przeszłych jest pamięć, teraźniejszością rzeczy obecnych jest dostrzeganie, teraźniejszością rzeczy przyszłych – oczekiwanie.

Wyznanie św. Augustyna

 Myśli przewodnie:
- Życie jest tak absurdalne, że powinniśmy podchodzić do niego z humorem.

- Podstawą twórczego życia jest dostrzeganie związków/dialogów pomiędzy otaczającymi nas rzeczami.
W warsztatach artystycznych – arteterapeutycznych zajmiemy się głownie takim zagadaniem jak upcykling - re-used zwanym też często recycling art  lub repurposed (reworked, refashioned, restyled, remade, restructured, redesigned).
Zagadnienia te poszerzone zostaną o Downcycling, Pre-consumer waste, Post-consumer waste, 3R: reduce, reuse, recycle. Zapis fonetyczny

Wymienione zagadnienia związane z debatami filozoficznymi przeszły do najnowszych praktyk artystycznych

oraz wkraczają w przestrzenie psychologii i arteterapii.

W naszych warsztatach pracować będziemy twórczo z szeregiem różnych „zbędnych” materiałów i przedmiotów jednocześnie tworząc refleksje zawierające metafory (przeniesienia do codziennego życia).
Rozkład zajęć:

9.00 – 10.30 Wykład

10.30 – 10.45 Przerwa Kawowa

11.00 – 13.00 Warsztaty, cz. I

13.00 – 13.30 Przerwa Kawowa

14.00 – 16.30 Warsztaty cz. II

 Wszyscy uczestnicy wykładu oraz warsztatów otrzymają pisemne potwierdzenie udziału.
Z uwagi na ograniczoną liczbę miejsc prosimy o wcześniejsze przesłanie karty zgłoszenia załączonej do regulaminu.
Chętnych do udziału obowiązuje opłata w wys. 35,- zł od osoby płatne do 30 września 2011 r. gotówką w Starochorzowskim Dom Kultury, oddziale Chorzowskiego Centrum Kultury bądź przelewem:
Chorzowskie Centrum Kultury  ING 61 1050 1243 1000 0023 2377 3735

 26 października 2011 r., godz. 14.00„Galeria na Strychu”

 Otwarcie wystawy fotograficznej prezentującej przebieg tegorocznego Festiwalu. Podsumowanie i zakończenie działań Festiwalowych.

ORGANIZATORZY:
Aleksandra Borowiecka – tel. 694 - 113 - 804
oraz
Starochorzowski Dom Kultury
Oddział Chorzowskiego Centrum Kultury
Ul. Siemianowicka 59, 41 – 503 Chorzów
tel. / fax. (32) 247 39  58
agnieszka_pielok@chck.pl

Zapraszamy na stronę Centrum: http://sdk.org.pl/imprezy.php?nr=25&s=0


    Śląski Teatr Tańca
x

Warsztaty Terapii Przez Ruch
 

2-3 kwietnia 2011


Śląski Teatr Tańca organizuje już po raz kolejny warsztaty rozwoju osobistego z wykorzystaniem metod choreoterapii. Warsztaty   przeznaczone są dla osób zainteresowanych własnym rozwojem, także dla terapeutów, nauczycieli, trenerów, psychologów, pedagogów, pracowników ośrodków pomocy społecznej, studentów wydziałów pedagogicznych, fizjoterapeutów oraz wszystkich zainteresowanych artystycznym urozmaiceniem swojego warsztatu
Podczas dwudniowego warsztatu zostaną zaprezentowane sposoby terapeutycznego oddziaływania przez sztukę, główne metody i strategie terapeutyczne wykorzystywane w choreoterapii. Program obejmuje 13 godzin zajęć praktycznych składających się z technik arteterapeutycznych wykorzystujących muzykę, teatr, taniec w kreatywnej pracy z osobami niepełnosprawnymi i zagrożonymi społecznym wykluczeniem.


Zgłoszenia i informacje: Śląski Teatr Tańca, 41 – 902 Bytom, ul. Żeromskiego 27
Tel. 32 – 281 – 82 – 53, fax  32 – 281 – 82 – 52; Email: info@stt.art.pl; a.nowak@stt.art.pl


Webmasters: JK&JK