Biblioteka nut chóralnych przygotowana przez Towarzystwo Muzyczne im. Edwina Kowalika w ramach projektu dofinansowanego przez Fundację Bankową im. Leopolda Kronenberga
Biblioteka nut chóralnych przygotowana przez Towarzystwo Muzyczne im. Edwina Kowalika w ramach projektu dofinansowanego przez Fundację Bankową im. Leopolda Kronenberga
Angielski kompozytor - William Byrd do dziś uważany jest za jednego z wielkich mistrzów europejskiej muzyki renesansowej. Żył i tworzył w latach, kiedy życie religijne w jego kraju podporządkowane już było Kościołowi anglikańskiemu. Natomiast ci, którzy pozostali wierni Kościołowi rzymsko-katolickiemu, byli prześladowani.
Urodził się w 1543 roku w Lincoln. Karierę muzyczną rozpoczął bardzo wcześnie. Już jako siedmioletni chłopiec śpiewał w miejscowym chórze katedralnym. Po kilku latach przyjęto go do Kapeli Królewskiej, którą wówczas kierował Thomas Tallis. Początkowo Byrd był jego uczniem, a kiedy dorósł stał się serdecznym przyjacielem i współpracownikiem swojego mistrza. Królowa Elżbieta I, która była miłośniczką muzyki, doceniła jego talent i mianowała go nadwornym organistą i kompozytorem. Do jego obowiązków należało przede wszystkim zapewnianie oprawy muzycznej w czasie nabożeństw anglikańskich. Pisał więc motety (na chór a cappella lub z towarzyszeniem organów) do łacińskich tekstów, takich jak: "Venite adoremus", "Te Deum laudamus", "Benedictus", "Kyrie", "Credo", "Magnificat" i "Nunc dimittis".
W Kościele anglikańskim już wtedy zaznaczał się wpływ reformacji. Stopniowo łacinę zastępowano językiem narodowym, a śpiewy wykonywane podczas codziennej liturgii godzin musiały posiadać zrozumiały tekst, proste linie melodyczne w poszczególnych głosach i nieskomplikowaną polifonię. W miarę upływu czasu muzyk komponował więc również utwory sakralne z angielskim tekstem. Tak powstał m.in. zbiór "Psalmes, Sonets and Songs".
Około 1570 roku w życiu kompozytora nastąpiła radykalna zmiana. Poślubił on mianowicie Julianę Birley, która była katoliczką i również on sam przeszedł na katolicyzm.
Ostatnie lata życia kompozytor spędził wraz z rodziną w małej wiosce Stondon Massey.
Twórczość Williama Byrda jest wyjątkowo bogata. Szczególnie cenny jest jego wkład do muzyki sakralnej, zarówno anglikańskiej jak i katolickiej. Dzięki mistrzostwu w muzyce chóralnej zwano go niekiedy Angielskim Palestriną. Pozostawił utwory do tekstów łacińskich, jak Msze i Motety, opublikowane w dwóch księgach Gradualiów oraz "Cantiones sacrae". Przeznaczone były one na chór trzy-, cztero- i pięciogłosowy. Pisał również pieśni sakralne do tekstów w języku angielskim.
Zyskał ponadto uznanie jako wwirtuoz gry na wirginale. Zapoczątkował Szkołę Wirginalistów Angielskich. Na ten instrument skomponował wiele fantazji, wariacji i tańców, a także pieśni na głos z towarzyszeniem zespołu wiol.
Zmarł w 1623 roku w Stondon Massey.