Zmiłuj się, Panie (Psalm 57)
muz. Mikołaj Gomółka
sł. Jan Kochanowski

    $sopran     $c
  `\l"ż wwn'c ńwśś ć88ś.ćg 
ćhcśchś6 6676 6.ghcg6'c
6ę6w wś8.cg hciwśś 8.ciwń'c
ńwń.j ś876'c 6ę6.e fcgc876'c
6ęp'c żłk

    $alt    $c
  `\l|] "66ń.cjc dce666
66ń7 fcgcfcećńś ść8ś"6 ń.e6|8
sw"6 7dcep 6866 n86 śchcg66
6.eńw s8"dcj dcecfceńń
ś.cjcn ]łk

    $tenor    $c
  `\l#("ż 88s'c śwńń wwś$ecd 
jcicwśń 6.eńw ńśww sć8w 
ę"śn w$6dcjdce pęń ońń ń"8ś8
q6ś 8c6ś8 qp'c żłk

    $bas    $c
  `#l|ż 66>s'c ść8icjdce 667ę
p>ś|ś ńwść8 śś68 q66 ę7p
66ichicj ńc|ń8ś wc8ś>ś
icjń>78 ichcicjńś |fcecdcjicjń
oc>s żłk

  1. Zmiłuj się, $panie, czasu mego niepokoja.
W Tobie ufanie kładzie dusza moja.
Niechaj ulęgę w pewnej Twych skrzydeł zasłonie,
aż bystra zapalczywość i niechęć opłonie.
  2. Ciebie wzywam, Boże mój. Ty iścisz me prośby,
Ty z nieba pomoc mnie ześlesz, a groźby
złych ludzi w śmiech obrócisz. Dobroć, wieczny Boże, 
i prawda $twoja nigdy płona być nie może.  
  3. Ciebie, Panie, po wszystkim świecie przed wszystkiemi 
narody sławić będę rymy swemi, 
abowiem Twoja dobroć do nieba przestała, 
a prawda nad obłoki głowę ukazała.