Wiatr w przelocie (SAT)
muz. ks. Zygmunt Odelgiewicz<br>
sł. Teofil Lenartowicz
oprac. Michał Straszewski

    $sopran    ł$c
  @\l"ecfgchśś wwś7 w.i87 6ęęćń
ecfgchśś węw8 ś.h77 7.f65
$ńńńw ś876 wś87 6ć8śś
ecfgchśś węw8 ś.h77 7.f6ęłk

    $alt      ł$c
  @\l|śś"ęę ęęęę ę.eęę ćńśśś
ś"ęęę ę8ęćń ę.eęę ę.ćdńś
"667ę ęęęćń ęęęę ćńęńń
ś"ęęę ę8ęćń ę.eęę ę.ćdńśłk

    $tenor    ł$c
  @#l|gcćdecf77 887ś 8.gwś ś766
7icjś7 8whcg6 7.jśś 8.iśęó
8wś8 7wśś 8śwś śwś8 
7icjś7 8whcg6 7.jśś 8.iśęółk

  1. Wiatr w przelocie skonał chyżym,
przeniknęła ziemię zgroza,
krzyż na skale, a pod krzyżem 
stabat Mater dolorosa.
Żadnych słów ni żadnych głosów,
krew z korony Bożej spływa.
Wobec Boga i niebiosów
stała Matka boleściwa.
  2. Na konania patrząc bole,
rany, pręgi od powroza,
na łzy oczu, cierń na czole,
stabat Mater dolorosa.
Konająca od współmęki,
przyjmująca śmierć za żywa,
cierń i gwoździe z Bożej ręki,
stała Matka boleściwa.
  3. Jak raniona szybkim strzałem
deszczem łzy wylewa brzoza,
z takim sercem przebolałym 
stabat Mater dolorosa.
Czując męki piersi wzdętej,
jak się życie w łzy rozpływa,
łza przepada w uśmiech święty,
stała Matka boleściwa.