Bądź wiesioła (głosy równe SSA)
Anonim polski z XV w.

    $sopran    ć#d/
  `\l"sww n66'c 6ęp v66ń t$6.cdc 
ęnw n6.cec ńtś ń.cicwś'c icćhhcgsłk.
"sww n66'c 6ęp v66ń t$6.cdc ęnw n6.ce
ńtś ń.cicwś'c icćhhcgsłk  

    $sopran $ii    ć#d/
  `\l|s"66 rwń st vśś7 rw.chc 
śr7 rrc śąqś 8.cfc76'c fcćeecćdpłk.
|s"66 rwń st vśś7 rw.chc 
śr7 rr śąqś 8.cfc76'c fcćeecćdpłk

    Alt     ć#d/
  `\l"s86 n8ś ąqp v|śśś "p8.cfc
ą76o npc ą7o7 pęcń tsłk.
"s86 n8ś ąqp v|śśś "p8.cfc
ą76o np ą7o7 pcęń tsłk

  1. Bądź wiesioła, Panno czysta,
gdyś poczęła Jezu Krysta,
Anjołem pozdrowiona.
Bądź wiesioła, porodziłaś,
a panieństwa nie straciłaś,
Duchem Świętym napełniona.
  2. Bądź wiesioła, gdyć przyjali
Trzej Królowie, dary dali,
Synkowi się modlili.
Bądź wiesioła, gdyś nalazła
Synka Twego w Jeruzalem,
a On siedział z doktory.
  3. Bądź wiesioła, gdyś uźrzała
Synka Twego, a On zmartwychwstał,
Jegoś barzo płakała.
Przez Twój, Panno, biały kamień,
by nas nie żegł pkielny ogień,
rzeknijmy wszytcy: Amen.