:: Informacje ::  Uprawnienia  ::  Prawo :: Rehabilitacja :: PFRON :: Bez barier :: Zakłady Pracy Chronionej :: Poradniki :: NSZZ Solidarność ::
::
Podatek VAT :: Programy celowe :: Rzecznik Praw Obywatel.  ::  Protesty  ::  Świadczenia :: Aktualności :: Karty praw  :: O mnie :: Home ::

PACJENCI i ICH PODSTAWOWE UPRAWNIENIA

JAKIE UPRAWNIENIA MAJĄ PACJENCI ?

PRAWA PACJENTA

    Ustawodawstwo zawiera duży katalog praw przysługujących osobie korzystającej ze świadczeń zdrowotnych, a także wiele unormowań gwarantujących pacjentom przestrzeganie tych praw. Uregulowania znajdujące się zarówno w Konstytucji RP, jak i w wielu ustawach (o ZOZ, o zawodzie lekarza, o ochronie zdrowia psychicznego, o zawodach pielęgniarki i położnej, o pobieraniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów oraz w ustawie o puz) nie odbiegają od standardów międzynarodowych. Jak widać, przepisy te są mocno rozproszone, brak jest jednego aktu kompleksowo regulującego uprawnienia pacjenta.

    11 grudnia 1998 r. Minister Zdrowia i Opieki Społecznej przekazał do wiadomości publicznej Kartę Praw Pacjenta. Jest to omówienie uprawnień przysługujących pacjentom na podstawie polskiego ustawodawstwa wraz z cytowaniem stosownych przepisów. Dokument ten ma przyczynić się do wzrostu powszechnej świadomości leczących się w kwestii własnych praw związanych z ochroną zdrowia.
    W dziedzinie praw pacjentów kontrowersje budzi sformułowanie art. 4 ust. 3 ustawy o PUZ, według którego ,świadczenia zdrowotne są udzielane ubezpieczonym w ramach środków finansowych posiadanych przez Kasę Chorych i powinny odpowiadać aktualnej wiedzy i praktyce medycznej oraz nie przekraczać granic koniecznej potrzeby". Inne ustawy (o ZOZ i o zawodzie lekarza) gwarantują pacjentom prawo do świadczeń odpowiadających aktualnej wiedzy bez ograniczeń wymienionych w cytowanym przepisie. Powoduje to problemy praktyczne, gdyż lekarze czują się zobowiązani do informowania o różnych metodach leczenia, zwykle bardziej skutecznych, choć kosztownych, jednak niemożliwych do zastosowania ze względu na
Na początek strony ograniczenia finansowe ze strony Kasy Chorych.

Co to jest Karta Praw Pacjenta?

    Dnia 11 grudnia 1998 r. Minister Zdrowia i Opieki Społecznej ogłosił Kartę Praw Pacjenta.

    W Karcie zebrano informacje o prawach pacjenta zawartych w najważniejszych aktach prawnych wydanych w kraju.

    Karta ma uświadomić pacjentom oraz lekarzom i innym pracownikom służby zdrowia, przysługujące uprawnienia oraz wzajemne zobowiązania.

    Zgodnie z zaleceniem Ministra powinna ona znaleźć się w każdym szpitalu, poradni, przychodni (także w placówkach niepublicznych).

    Pacjent może więc domagać się od zakładu opieki zdrowotnej, z którego usług korzysta, wglądu do treści Karty (zgodnie z art. 19.6 Ustawy z dn. 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej pacjent ma prawo do informacji o swoich prawach).

Karta powinna być wywieszona w miejscu publicznym, powszechnie dostępnym np. przy rejestracji, przy wejściu do gabinetu.

    Pamiętajmy:
    Karta Praw Pacjenta nie jest jednak aktem prawnym i nie można na jej podstawie dochodzić swoich praw. Swoich praw można dochodzić na podstawie aktów prawnych wymienionych w Karcie Praw Pacjenta.
Na początek strony

 

Podstawowe uprawnienia pacjentów

    Prawa oraz obowiązki pacjentów reguluje wiele ustaw, a niektóre regulują szczegółowo wybrane kwestie np. odrębna ustawa określa prawa pacjentów chorych psychicznie. Wszystkie przepisy, w pełnym brzmieniu, można odnaleźć w odpowiednich aktach prawnych, według podanych dzienników ustaw.

    Poniżej przedstawiamy najważniejsze uprawnienia pacjentów oraz ich podstawy prawne wynikające z dwóch, wybranych ustaw regulujących te kwestie.

    Pamiętajmy, że organizację i udzielanie świadczeń zdrowotnych w danym szpitalu/przychodni, oprócz ustaw, określa także regulamin ustalany przez kierownika tej placówki (art. 18a Ustawy o zakładach opieki zdrowotnej z dn. 30 sierpnia 1991 r.). Oczywiście regulamin nie może naruszać praw pacjenta.Na początek strony

 

Ustawa z dn. 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza
(Dz. U. z 1997 r., Nr 28, poz. 152 z późn. zm.)

Ustawa z dn. 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 1991 r., Nr 91, poz. 408 z późn. zm.)

PRAWO  DO  OPIEKI  i  LECZENIA

Pacjent ma prawo do świadczeń zdrowotnych udzielonych przez lekarza, zgodnie z: wiedzą medyczną, zasadami etyki zawodowej oraz z należytą starannością i dostępnymi lekarzowi metodami oraz środkami leczenia (art. 4).
Lekarz ocenia stan zdrowia po zbadaniu pacjenta (art. 42).

Lekarz ma obowiązek udzielić pomocy lekarskiej zawsze, gdy nie udzielenie jej może zagrażać życiu lub zdrowiu pacjenta (art. 30).

ALE:
A) Lekarz może nie podjąć lub odstąpić od leczenia pacjenta. Wówczas ma obowiązek dostatecznie wcześniej uprzedzić o tym pacjenta i wskazać mu możliwość leczenia u innego lekarza lub w innym ZOZ (art. 38).
B) Lekarz może powstrzymać się od wykonania świadczeń zdrowotnych niezgodnych z jego sumieniem, ale ma obowiązek wskazać realne możliwości leczenia u innego lekarza lub w innym ZOZ. Zmiany te musi uzasadnić i odnotować w dokumentacji medycznej (art. 39).

Zarówno w przypadku A) jak i B) lekarz może odmówić udzielenia pomocy, ale tylko wtedy,
gdy nie zagraża to zdrowiu lub życiu pacjenta.

1) Pacjent zgłaszający się do zakładu opieki zdrowotnej (ZOZ) ma prawo do:
- świadczeń zdrowotnych odpowiadających wymaganiom wiedzy medycznej (art. 19 ust.1 pkt 1),
- natychmiastowego udzielenia świadczeń zdrowotnych ze względu na zagrożenie życia lub zdrowia (art. 5, art. 7), niezależnie od rejonizacji.

2) W szpitalu (także sanatorium), poza uprawnieniami wymienionymi powyżej, pacjent ma także prawo:
- do świadczeń zdrowotnych; środków farmaceutycznych i materiałów medycznych; pomieszczenia oraz wyżywienia odpowiedniego do stanu zdrowia (art. 20 ust. 1 i art. 26),
- do opieki pielęgnacyjnej np. osoby bliskiej (art. 19 ust. 3, pkt 1)
- kontaktować się (osobiście, telefonicznie, listownie) z osobami z zewnątrz - kosztów tych kontaktów nie ponosi ZOZ (art. 19 ust.3 pkt 1, 2). W przypadku zagrożenia epidemicznego lub ze względu na warunki przebywania innych chorych w szpitalu, kierownik ZOZ lub upoważniony lekarz może ograniczyć: kontakt osobisty z osobami z zewnątrz, opiekę pielęgnacyjną (art. 19 ust. 3 pkt 5).
-
do opieki duszpasterskiej (art. 19 ust. 3 pkt 3),
- wyrazić zgodę albo odmówić zgody na umieszczenie w danym szpitalu. Jeśli pomimo decyzji lekarza o niezwłocznym przyjęciu do szpitala, pacjent nie może być do niego przyjęty - szpital udziela mu niezbędnej pomocy i jeśli to konieczne przewozi do innego szpitala (art. 21 i art. 26),
- wypisać się z ZOZ na własne żądanie - lekarz powinien poinformować o możliwych następstwach przerwania leczenia (art. 22, art. 26).

3. Pacjent ma prawo do świadczeń pogotowia ratunkowego w razie wypadku, urazu, porodu, nagłej choroby lub pogorszenia stanu zdrowia zagrażającego życiu (art. 28).

PRAWO DO INFORMACJI

Pacjent ma prawo uzyskać od lekarza przystępną informację o stanie zdrowia, rozpoznaniu, proponowanych oraz możliwych metodach diagnostycznych, leczeniu, przewidywalnych następstwach, wynikach oraz szansach leczenia. Pacjent decyduje komu lekarz udziela tych informacji oraz (art. 31):
- może nie chcieć otrzymywać informacji o tym, co mu dolega,
- może zażądać od lekarza informacji o swoim stanie zdrowia, jeżeli sądzi, że lekarz nie informuje go z uwagi na jego dobro.

Pacjent ma prawo do informacji o swoim stanie zdrowia (art. 19 ust.1 pkt 2).

OCHRONA TAJEMNICY LEKARSKIEJ, POSZANOWANIE PACJENTA

Lekarz ma obowiązek zachowania w tajemnicy informacji o pacjencie, uzyskanych w związku z jego leczeniem (art. 40 ust.1).
Podczas udzielania świadczeń zdrowotnych lekarz ma obowiązek poszanowania intymności i godności osobistej pacjenta (art. 36 ust.1).

Pacjent ma prawo do intymności i poszanowania godności w czasie udzielania świadczeń zdrowotnych (art. 19 ust.1 pkt 4).

 

 

PRAWO DO WGLĄDU W DOKUMENTACJĘ MEDYCZNĄ

Lekarz ma obowiązek prowadzenia dokumentacji medycznej pacjenta (art. 41 ust.1). W dokumentacji uwzględnia wszystkie informacje o leczenia pacjenta, w tym np. odstąpienie od leczenia, zmianę leczenia.

ZOZ ma obowiązek prowadzić dokumentację medyczną dotyczącą leczenia oraz chronić zawarte w niej dane. Do dokumentacji mają prawo wglądu: pacjent, jego przedstawiciel ustawowy, bądź osoba upoważniona przez pacjenta (art. 18).

PRAWO DO WYRAŻANIA ZGODY NA LECZENIE / OPERACJĘ

1) Lekarz może przeprowadzić badanie lub udzielić innych świadczeń zdrowotnych, po wyrażeniu zgody przez pacjenta. Zgoda może być ustna. (art. 32)
Badanie (lub inne świadczenie) bez zgody pacjenta jest dopuszczalne, jeśli wymaga on niezwłocznej pomocy, a ze względu na stan zdrowia/ wiek nie może zgodzić się i nie można porozumieć się z jego przedstawicielem ustawowym lub opiekunem faktycznym (art. 33).
2) Operacja/leczenie o podwyższonym ryzyku, możliwe jest tylko po poinformowaniu pacjenta na czym ono polega i uzyskaniu jego pisemnej zgody (art. 34).
Lekarz może zmienić zabieg/leczenie bez pisemnej zgody pacjenta, jeśli pacjentowi grozi utrata życia, ciężkie uszkodzenie ciała lub rozstrój zdrowia, i nie można niezwłocznie uzyskać zgody pacjenta/ przedstawiciela ustawowego. Lekarz odnotowuje zmiany w dokumentacji medycznej i informuje o nich pacjenta (art. 35).

Pacjent ma prawo wyrażenia zgody na udzielenie świadczeń zdrowotnych lub ich odmowy, po uzyskaniu odpowiedniej informacji (art. 19 ust. 1 pkt 3).

PRAWO DO SKARGI

Nadzór nad lekarzami sprawuje właściwa Okręgowa Rada Lekarska (art. 54 ust. 1). Lekarz może ponieść odpowiedzialność zawodową przed Okręgowym Sądem Lekarskim za:
nieetyczne postępowanie, zachowanie niezgodne z zasadami etyki zawodowej (np. arogancja wobec pacjenta),
- niefachowość czynności medycznych - lekarz ma obowiązek postępowania zgodnego z aktualnym stanem wiedzy i w ramach posiadanych możliwości (np. lekarz specjalista w danej dziedzinie, ma wobec pacjenta obowiązki dotyczące udzielanych przez niego świadczeń). W przeciwnym razie postępuje niefachowo.

Jeśli skarga pacjenta dotyczy naruszenia jego dobra osobistego lub wyrządzenia szkody materialnej (np. z winy lekarza pogorszył się stan zdrowia pacjenta, nie może on kontynuować pracy zawodowej i wpływa to na jego dochód) - pacjent może skierować sprawę do sądu (art. 19a).

  Na początek strony

Pacjent ma prawo złożyć skargę do:

-         dyrektora placówki np. przychodni, szpitala,

-     organu, który założył daną placówkę np. urząd gminy dla przychodni; starosta dla szpitala powiatowego; wojewoda dla szpitala wojewódzkiego; Ministerstwo Zdrowia dla kliniki,

-    Rady Społecznej danego szpitala, przychodni itp.,

-    Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej przy danej okręgowej izbie lekarskiej (w ramach wspomnianej powyżej odpowiedzialności zawodowej),

-     Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej przy danej okręgowej izbie pielęgniarskiej,

-     ma prawo wystąpić o odpowiedzialność cywilną,

-     ma prawo wystąpić o odpowiedzialność karną,

-     dodatkowo pacjent może złożyć skargę na placówkę, która ma umowę z daną Kasą Chorych do odpowiadającej jej Regionalnej Kasy Chorych lub jej oddziału -z Rzecznikiem Praw Pacjenta.

Ze strony pielęgniarki lub położnej, mającej prawo wykonywania zawodu, pacjent ma prawo do m. in. (Ustawa z dn. 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz. U. z 1996 r., Nr 91, poz. 410 z późn. zm.):

-    świadczeń odpowiadających aktualnej wiedzy medycznej, dostępnymi środkami, zgodnie z zasadami etyki zawodowej i przy dołożeniu szczególnej staranności,

-     pomocy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami, w każdym przypadku zagrożenia życia lub zdrowia pacjenta,

-     informacji o uprawnieniach, Na początek strony

-     informacji o swoim stanie zdrowia (w zakresie opieki pielęgnacyjnej).

ŚWIADCZENIA W RAMACH POWSZECHNEGO UBEZPIECZENIA ZDROWOTNEGO

Podstawy prawne:
- Ustawa z dn. 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz. U. z 1997 r., Nr 28, poz. 153 z późn. zm.)
- Ustawa z dn. 18 lipca 1998 r. o zmianie ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1998 r., Nr 117, poz. 756 z późn. zm.)

Poniżej - uprawnienia pacjentów w zakresie świadczeń, przysługujących ubezpieczonym w ramach powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego (ubezpieczona jest każda osoba płacąca składki zdrowotne do Kasy Chorych oraz wszystkie osoby pozostające na jej utrzymaniu).

Kasa Chorych i świadczenia zdrowotne

A) Można być członkiem tylko jednej Kasy Chorych. Większość ubezpieczonych została członkiem Kasy Chorych automatycznie - ze względu na miejsce stałego zamieszkania. Osoby, które przebywają w innym miejscu niż są zameldowane na stałe, mogły zmienić Kasę Chorych i wybrać odpowiadającą ich miejscu pobytu do końca grudnia 1998 r.

Jeśli jesteśmy niezadowoleni z usług danej Kasy, to od 1 stycznia 2000 możemy ją zmienić.

Do Kas Chorych wpływają pieniądze ze składek zdrowotnych płaconych przez ubezpieczonych. Z tych pieniędzy Kasa płaci za nasze leczenie.

B) Świadczenia zdrowotne świadczy przychodnia (lekarz), do której zapisaliśmy się i która ma podpisaną umowę z Kasą.

-  Pacjent ma prawo wybrać lekarza pierwszego kontaktu (lekarza rodzinnego / lekarza podstawowej opieki zdrowotnej) - oczywiście zawsze spośród lekarzy, którzy podpisali kontrakt z Kasą Chorych.

Możemy zmienić naszego lekarza, jeśli nie jesteśmy zadowoleni z udzielanych świadczeń. Jeżeli jednak robimy to częściej, niż co pół roku, musimy wnieść do Kasy Chorych opłatę w wysokości 2,5% przeciętnego wynagrodzenia, (czyli w I kwartale 2000 r. było to ok. 46 zł)

 

Lekarz pierwszego kontaktu (lekarz rodzinny) wydaje skierowania:

- do lekarzy specjalistów,
- na badania (diagnostyczne),
- do szpitala,
- do sanatorium.

-  Pacjent ma prawo wybrać lekarza specjalistę spośród lekarzy ubezpieczenia zdrowotnego - oczywiście zawsze spośród lekarzy specjalistów, którzy podpisali kontrakt z Kasą Chorych.

Bez skierowania można pójść do:

Do pozostałych specjalistów jest już wymagane skierowanie.
Osoby, które są pod stałą opieką specjalisty (np. w przypadku cukrzycy), przedstawiają skierowanie od lekarza pierwszego kontaktu przy pierwszej wizycie u specjalisty. Jeżeli w skierowaniu znajdzie się informacja o kontynuowaniu leczenia to kolejne wizyty nie będą już wymagały skierowania.

-  Pacjent ma prawo wybrać szpital.

Do szpitala musimy mieć skierowanie od lekarza pierwszego kontaktu lub od lekarza specjalisty. Jednak w nagłych przypadkach, takich jak np. wypadek, uraz, zagrożenie życia, zatrucie, poród, szpital ma obowiązek udzielić niezbędnej pomocy bez skierowania. Jeśli pacjent nie może być przyjęty, szpital, po udzieleniu niezbędnej pomocy, powinien zapewnić przewiezienie do innej placówki.
Lekarz pierwszego kontaktu powinien zaproponować szpitale do wyboru, ale ostatecznie pacjent sam wybiera szpital. Jeśli, zgodnie z przepisami, wybierzemy szpital bardziej specjalistyczny o tzw. "wyższym poziomie referencyjnym", niż uznał za wskazane nasz lekarz pierwszego kontaktu ( np. klinikę zamiast szpitala powiatowego), będziemy musieli dopłacić. Będzie to różnica kosztów leczenia i pobytu w szpitalu wybranym przez nas w stosunku do kosztów w szpitalu wskazanym przez lekarza.
 Na początek strony

 

UWAGI:

- W stanach zagrożenia zdrowia lub życia wszelkie koszty pokrywa Kasa Chorych. Wówczas sami płacimy za świadczenia i zwracamy się do Kasy Chorych o zwrot poniesionych kosztów (jest on możliwy w kwotach nie większych niż stawki za świadczenia, przyjęte w danej Kasie).

- Listy: lekarzy rodzinnych/podstawowej opieki zdrowotnej; lekarzy specjalistów, szpitali oraz innych placówek, z którymi Kasa podpisała umowę na udzielanie świadczeń, znajdują się w Kasie i są do wglądu pacjenta. Powinny one znajdować się także w poradni - u naszego lekarza pierwszego kontaktu, u lekarza specjalisty.

- Odpowiedzialność za wystawienie skierowania ponosi lekarz, który je wystawił i nie można żądać od pacjenta dodatkowego poświadczenia, że wystawca skierowania ma podpisaną umowę z Kasą. Dowodem podpisania przez lekarza umowy z Kasą Chorych jest numer kontraktu umieszczony na pieczątce lekarza lub placówki wystawiającej skierowanie.

- Co dzieje się, gdy zachorujemy podczas wyjazdu (np. Gdańszczanin na wakacjach w Zakopanem), a nasz lekarz jest zbyt daleko od miejsca naszego pobytu? Za leczenie, na terenie całego kraju, płaci nasza Kasa Chorych. Będąc w Zakopanem nie zapłacimy za świadczenia objęte składką zdrowotną, jeśli zwrócimy się do lekarza, który zawarł umowę na udzielanie świadczeń z Kasą właściwą ze względu na miejsce pobytu ubezpieczonego (czyli np. Zakopane). Na początek strony

  Kasy rozliczają się między sobą.

Za jakie świadczenia zdrowotne ma obowiązek zapłacić Kasa Chorych

    Ubezpieczony pacjent ma prawo do świadczeń opłacanych przez Kasę Chorych, do której należy. Świadczenia bezpłatne / częściowo odpłatne dla pacjenta to m. in.:

- badanie i wizyta lekarza rodzinnego lub opieki podstawowej - w domu pacjenta lub w gabinecie lekarza,

- badanie i leczenie lekarza specjalisty (w większości specjalności na podstawie skierowania wystawionego przez lekarza mającego kontrakt z Kasą)

- badanie diagnostyczne (np. badanie ogólne moczu, poziomu cholesterolu, EKG, morfologia krwi) na podstawie skierowania wystawionego przez lekarza mającego kontrakt z Kasą. Przychodnia nie ma prawa odmówić wykonania standardowych badań lub domagać się za nie opłaty!

- leczenie w szpitalu (na podstawie skierowania wystawionego przez lekarza mającego kontrakt z Kasą),

- pomoc doraźna - ubezpieczeni pacjenci nie płacą za świadczenia udzielane przez pogotowie ratunkowe, na podstawie umowy z Kasą Chorych, w razie: wypadku, urazu, nagłego zagrożenia życia, ciąży i porodu, nagłego pogorszenia stanu zdrowia zagrażającego życiu. Za nieuzasadnione wezwanie pogotowia (stwierdza to lekarz na miejscu) możemy zapłacić karę! Jeżeli nie jest to nagły przypadek lepiej zamówić wizytę domową.
-
rehabilitacja lecznicza,

- opieka pielęgniarska w domu (np. zrobienie zastrzyku, pomoc w utrzymaniu higieny), na podstawie skierowania wystawionego przez lekarza mającego kontrakt z Kasą,

- zaopatrzenie w leki i materiały medyczne (pełnopłatne, częściowo odpłatne, ryczałtowe, bezpłatne), na podstawie recepty wystawionej przez lekarza, który ma kontrakt z Kasą Chorych na wypisywanie recept,

- zaopatrzenie w przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze - pełnopłatne, bezpłatne lub częściowo odpłatne (Dz. U. z 1998 r., Nr 140, poz. 912),

- opieka nad kobietą w okresie ciąży, porodu i połogu, opieka nad płodem i nad noworodkiem,

-opieka profilaktyczna,

- orzekanie o stanie zdrowia (opinia o stanie zdrowia wydawana przez lekarza),

- opieka paliatywno - hospicyjna nad umierającym,

- świadczenia na rzecz zapobiegania chorobom i wczesnego wykrywania chorób przez np.: zapewnienie profilaktycznych badań lekarskich dla wczesnego rozpoznawania chorób układu krążenia, chorób nowotworowych, szczepienia ochronne,

- podstawowe materiały i świadczenia stomatologiczne (np. pomoc doraźna w przypadku bólu, wyrwanie zęba, leczenie próchnicy, wypełnienie ubytku plombą amalgamatową,  ale za plombę światłoutwardzalną pacjent płaci już sami). Na początek strony

 

Za jakie świadczenia zdrowotne nie płaci Kasa Chorych

Pacjent musi zapłacić z własnej kieszeni m. in. za (Dz. U. z 1998 r., Nr 140, poz. 909):

- zabiegi chirurgii plastycznej i zabiegi kosmetyczne, które są zabiegami upiększającymi, a nie medycznymi i nie są następstwem leczenia, wypadku, urazu, wady wrodzonej,

- świadczenia z zakresu akupunktury - z wyjątkiem leczenia bólu,

- świadczenia stomatologiczne - oprócz standardowych (wymienionych w: Dz. U. z 1998 r., Nr 140, poz. 911),

- operację zmiany płci,

- pomoc doraźną, z wyjątkiem pomocy w razie wypadku, urazu, ciąży, porodu, nagłego zagrożenia życia.

 

Pacjent płaci także za:

-     wydanie orzeczenia o zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych, wymaganego do wydania prawa jazdy,

-     inne orzeczenia i zaświadczenia lekarskie wydawane na życzenie ubezpieczonego, jeżeli nie wiążą się np. z dalszym leczeniem, rehabilitacją, niezdolnością do pracy, uczestnictwem dzieci/uczniów w zajęciach sportowych i w zorganizowanym wypoczynku, a także jeśli nie są wydawane dla celów pomocy społecznej lub uzyskania zasiłku pielęgnacyjnego,

-     leczenie za granicą,

-     nieuzasadnione wezwanie pogotowia - wzywamy tylko w przypadku urazu, wypadku, zagrożenia zdrowia lub życia,

-     pobyt w szpitalu/sanatorium, jeśli nie jest on związany z przyczyną skierowania; dopłacamy także za przedłużenie pobytu w szpitalu,

-         dodatkowe szczepienia, których nie ma w grupie szczepień zalecanych przez resort zdrowia,

-         transport sanitarny (np. karetką pogotowia).

UWAGA: Bezpłatny przejazd (np. do poradni lub szpitala) jest możliwy w określonych przypadkach, na podstawie skierowania lekarza ubezpieczenia zdrowotnego. Na początek strony

Przysługuje:

-     osobie ubezpieczonej, która wymaga natychmiastowego leczenia lub, gdy konieczne jest zachowanie ciągłości leczenia z powodu zagrożenia zdrowia lub życia,

 

-     ubezpieczonej os obie z dysfunkcją narządu ruchu, która nie może korzystać z transportu PKS, PKP, MZK itp. Przysługuje jej przejazd tam i z powrotem do najbliższego zakładu udzielającego tych świadczeń.

 

    Jeśli jest to przypadek inny niż wymienione powyżej, ale lekarz ubezpieczenia zdrowotnego zleca przewóz środkiem transportu sanitarnego, wówczas pokrywamy połowę ogólnych kosztów przejazdu.

UWAGI:  

Powyższa lista świadczeń ponadstandardowych nie jest pełna.
Kasa Chorych płaci za tzw. usługi standardowe.
Za usługi ponadstandardowe musi zapłacić pacjent.
Cennik za dodatkowe świadczenia może także ustalić szpital - np. dla danego szpitala może to być jednoosobowy pokój dla chorego, dodatkowy dyżur pielęgniarki. Warto o tych kosztach pamiętać i pytać o nie, zanim zdecydujemy się na leczenie w
Na początek strony danym szpitalu.

Za jakie świadczenia zdrowotne płaci budżet państwa?

    Rozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z 2 listopada 1998 r. w sprawie wykazu wysokospecjalistycznych procedur medycznych finansowanych z budżetu państwa oraz zasad i trybu udzielania tych świadczeń (Dz.U. z 1998 r., Nr 140, poz. 910)

    Są to następujące świadczenia:

-     tzw. ,,wysokospecjalistyczne procedury medyczne", czyli m. in. przeszczep narządów i szpiku kostnego; chemioterapia przy leczeniu nowotworów piersi, płuca, raka u dzieci; operacje kardiochirurgiczne, zabiegi kardiologów.

-     lecznicze środki techniczne oraz leki stosowane w tych zabiegach.

    Fundusze na te świadczenia ma budżet państwa (Minister Zdrowia) a nie Kasy Chorych. Na dany zabieg, leczenie, operację musi skierować lekarz specjalista, który ma podpisaną odpowiednią umowę z Ministrem Zdrowia. Resort zdrowia przeznacza na te wydatki określoną sumę pieniędzy. Jeśli nie będzie możliwe opłacenie leczenia wszystkich pacjentów na bieżąco (w danym roku),Na początek strony zapewne powstaną listy oczekujących.

O czym powinniśmy pamiętać?

1.    Zgłaszając się do lekarza musimy posiadać ważny dokument, potwierdzający nasze ubezpieczenie. Dla osób pracujących jest to: legitymacja ubezpieczeniowa, legitymacja ubezpieczeniowa dla członków rodziny pracownika (np. dla dzieci) lub Książeczka RUM (Rejestr Usług Medycznych). Emeryci i renciści przedstawiają ostatni odcinek renty lub emerytury. W przyszłości, każdy z nas ma mieć indywidualną kartę ubezpieczeniową. W przypadku zagubienia, kradzieży dokumentów, zgłaszając się do lekarza możemy złożyć pisemne oświadczenie, że jesteśmy ubezpieczeni. Oświadczenie (np. "Na mocy ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym oświadczam, że jestem członkiem Mazowieckiej Kasy Chorych..." ), powinno zawierać czytelny podpis pacjenta oraz jego numer PESEL.

2.    Jeśli przepisy mówią inaczej o jakimś świadczeniu zdrowotnym, niż uzasadnia je np. osoba w rejestracji przychodni lub lekarz, żądajmy uzasadnienia danej decyzji lub informacji na piśmie. Jeżeli okaże się, że mieliśmy rację, może to być dowód dla Kasy Chorych o nierzetelności świadczeń w danym ZOZ.

3.    Pytania, które warto zadać lekarzowi, do którego idziemy na wizytę:

-  Czy ma kontrakt z Kasą Chorych na wykonywanie świadczeń zdrowotnych?
 Jeśli ma kontrakt to znaczy, że za wizytę nic nie płacimy, jeśli nie ma kontraktu tzn. że wizyta jest pełnopłatna.

-  Czy ma kontrakt na refundację leków?
Jeśli ma to znaczy, że otrzymane od lekarza recepty na leki będą ze zniżką, jeśli nie ma takiego kontraktu tzn. że otrzymamy receptę płatną 100%.

-  Do kogo mamy zwracać się, gdy wyjedzie na urlop lub zachoruje?
W myśl ustawy lekarz powinien zapewnić zastępstwo innego lekarza.

-  Jakie ma godziny pracy i czy obejmie nas opieką domową?
Lekarze mają obowiązek świadczenia usług zdrowotnych w ramach wizyt domowych, ale przy zapisywaniu się do lekarza pierwszego kontaktu, lepiej upewnić się, czy lekarz przyjedzie do naszego miejsca zamieszkania, gdy będziemy potrzebowali pomocy lekarskiej. Pamiętajmy, że lekarz nie pracuje 24 godziny na dobę i ma prawo odmówić przyjęcia wizyty domowej, szczególnie, jeśli mieszkamy daleko i chcemy, żeby przyjechał do nas np. w czasie świąt, po godzinach jego pracy (średnio biorąc, najczęściej po godz. 18.00 lub w nocy). Jeśli potrzebujemy pomocy powinniśmy wówczas  zgłosić się do przychodni pełniącej dyżur na naszym terenie (np. w  dzielnicy). Jeżeli jest to nagły przypadek, zagrażający życiu, możemy wezwać
Na początek strony pogotowie ratunkowe.

RZECZNIK PRAW PACJENTÓW

     We wrześniu 1999 r. na polecenie Pełnomocnika Rządu ds. Wprowadzenia PUZ wszystkie Kasy Chorych powołały osoby, które pełnią funkcję rzecznika praw pacjentów. Rozwiązanie to ma ułatwić pacjentom realizowanie swoich praw i dostęp do procedur odwoławczych. Pewne wątpliwości i zastrzeżenia budzi umiejscowienie tej instytucji przy Kasach Chorych. Istnieją obawy o jego bezstronność w konfliktach pacjentów ze świadczeniodawcami i kasami. Dla wszystkich jest jasne, że najlepszym rozwiązaniem jest niezależna pozycja rzeczników. Być może taką właśnie uzyskają oni po wprowadzeniu ostatecznych rozwiązań systemowych i legislacyjnych w kwestii przestrzegania i ochrony praw pacjenta w Polsce.

Podstawowe zadania rzeczników to m.in.:

    Na nietypowe rozwiązanie zdecydowała się kasa dolnośląska. Tam funkcję rzecznika pełni Komisja Skarg i Wniosków Rady DRKCh.

    Jak wykazały doświadczenia z początkowego okresu pracy rzeczników, skargi przede wszystkim dotyczą złej organizacji pracy w placówkach służby zdrowia, pobierania opłat za skierowania i świadczenia, błędów w sztuce medycznej oraz skomplikowanego systemu przepisów. Jak podkreślają rzecznicy, duże znaczenie ma dla ubezpieczonych personalizacja kontaktów - spotykają się z konkretną osobą, a nie z wieloosobowym biurem.


    Pacjenci mogą składać skargi nie tylko do rzeczników. W przypadku zastrzeżeń do pracy lekarza można interweniować u ordynatora, a w dalszej kolejności u kierownika lub dyrektora placówki, w której lekarz jest zatrudniony. Skargę na działanie placówki można wnieść do jej organu założycielskiego (odpowiedni przedstawiciel gminy, powiatu lub województwa). Ze skargą dotyczącą błędu w sztuce lekarskiej można się również udać do okręgowej izby lekarskiej.

    Jednym z praw ubezpieczonych, o którym głośno od momentu rozpoczęcia reformy, jest prawo wyboru i zmiany lekarza, do którego zwracać się będziemy z problemami zdrowotnymi. Przepisy ustawy o puz, a dokładnie art. 60 ust. 2, stwarzają ubezpieczonym możliwość zmiany lekarza pierwszego kontaktu. Jest to realizacja podstawowej zasady nowego systemu opieki zdrowotnej pozwalającej na swobodny (nie do końca) wybór lekarza i Kasy Chorych. Zmiana taka jest możliwa w każdej chwili, jednak bez ponoszenia kosztów dodatkowych pacjent może to uczynić po upływie pół roku od wyboru poprzedniego lekarza lub placówki zdrowotnej. Częstsza zmiana jest obłożona opłatą w wysokości 2,5% przeciętnego wynagrodzenia na rzecz Kasy Chorych. Niektóre kasy przyjęły odmienne regulacje tej kwestii, bardziej korzystne dla pacjentów. Mazowiecka Kasa Chorych ustaliła, że w I kwartale 2000 r. bez opłat można zmieniać lekarza nie częściej niż raz na miesiąc, a od II kwartału do końca roku - raz na 3 miesiące. Aby dokonać zmiany, pacjent zawiadamia dotychczasowy podmiot o rezygnacji z jego usług i rejestruje się u nowo wybranego lekarza podstawowej opieki zdrowotnej. Informacja do kasy dociera albo przez ubezpieczonego, albo - w większości kas - przez świadczeniodawcę w momencie, gdy ten ostatni składa comiesięczne sprawozdanie
.

    Pozytywnie przyjętą przez ubezpieczonych nowością jest swoboda wyboru szpitala, w którym chcemy poddać się zabiegowi lub leczeniu. 
    Ograniczenia tego prawa mają charakter tylko i wyłącznie techniczny - szpitale cieszące się zaufaniem pacjentów są oblegane i brakuje w nich wolnych miejsc. Doprowadza to wiele placówek szpitalnych nie obdarzanych zaufaniem ubezpieczonych do katastrofy finansowej i widma likwidacji. Ustawa przewiduje tzw. poziomy referencyjne poszczególnych szpitali, będące odbiciem ich możliwości przeprowadzania specjalistycznych skomplikowanych zabiegów. Jeżeli pacjent wybierze szpital o wyższym poziomie referencyjnym, niż jest to konieczne przy jego schorzeniu, sam powinien pokryć różnicę kosztów między leczeniem w tej placówce a placówce o właściwym poziomie referencyjnym. Jednak do tego przepisu ustawy nie udało się jak na razie wydać przepisów
Na początek strony wykonawczych i dlatego nie musimy dopłacać za wybór placówki o wyższym poziomie referencyjnym.

AKTY  PRAWNE

 Przepisy regulujące prawa pacjenta, obowiązki pracowników służby zdrowia i placówek świadczących usługi medyczne zawierają następujące akty prawne:

-  Konstytucja RP

-  Ustawa z dn. 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz. U. z 1997 r., Nr 28, poz.153 z późn. zm.)

-  Ustawa dn. 18 lipca 1998 r. o zmianie ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1998 r., Nr 117, poz. 756 z późn. zm.)

-  Ustawa z dn. 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 1991 r., Nr 91, poz. 408 z późn. zm.)

-  Ustawa z dn. 20 czerwca 1997 r. o zmianie ustawy o zakładach opieki zdrowotnej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 1997 r., Nr 104, poz. 661 z późn. zm.)

-  Ustawa z dn. 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza (Dz. U. z 1997 r., Nr 28, poz. 152 z późn. zm.)

-  Ustawa z dn. 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz. U. z 1996 r., Nr 91, poz. 410 z późn. zm.)

-  Ustawa z dn. 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz. U. z 1994 r., Nr 111, poz. 535 z późn. zm.)

-  Ustawa z dnia 26 października 1995 r. o pobieraniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów (Dz. U. z 1995 r., Nr 138, poz. 682)

- Ustawa z dn. 7 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży (Dz. U. z 1993 r., Nr 17, poz. 78 z późn. zm.)

-  Ustawa z dn. 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 1997 r., Nr 133, poz. 883)

-  Ustawa z dn. 17 maja 1989 r. o izbach lekarskich (Dz. U. z 1989 r., Nr 30, poz. 158 z późn. zm.)

-  Ustawa z dn. 19 kwietnia 1991 r. o samorządzie pielęgniarek i położnych (Dz. U. z 1991 r., Nr 41, poz. 178)

-  Ustawa z dn. 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 , Nr 16, poz. 93 z późn. zm.)

-  Ustawa z dn. 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. 1997 r., Nr 88, poz. 553 z późn. zm.)  

 

Ponadto:

- Kodeks Etyki Lekarskiej z 1993 r. - obowiązujący dla środowiska lekarskiego; zawiera m. in. przyrzeczenie lekarskie, zasady postępowania lekarza wobec pacjenta

- Kodeks Etyki Zawodowej Pielęgniarek i Położnych z dn. 4 grudnia 1995 r.

-  Konwencja o prawach człowieka i biomedycynie z 1997 r. - określa zasady gwarantujące prawa człowieka wobec problemów wynikających z zastosowania biologii i medycyny. Na początek strony

 

PRZYDATNE TELEFONY i ADRESY

Bezpłatny, całodobowy, ogólnopolski TELEFON INFORMACJI MEDYCZNEJ: 94-39

Informacje o adresach, godzinach pracy, specjalności, świadczeniach w placówkach służby zdrowia, które mają podpisane umowy z Kasami Chorych.

W przypadku naruszenia praw pacjenta przez placówkę służby zdrowia (np. szpital, przychodnię), można złożyć skargę (telefonicznie, pisemnie, osobiście) do Kasy Chorych, która ma podpisaną umowę z daną placówką. Przy każdej Kasie Chorych została powołana osoba pełniąca funkcję Rzecznika Praw Pacjenta (lub wyznaczono dział odpowiadający za przyjmowanie skarg).

Kasa Chorych

Adres

Telefon

1. DOLNOŚLĄSKA KASA CHORYCH
Nie ma Rzecznika Praw Pacjenta - skargi rozpatruje Biuro Skarg i Wniosków.

ul. Joannitów 6, Wrocław (0-71) 374-72-11 (12)
2. KUJAWSKO-POMORSKA KASA CHORYCH ul. Mickiewicza 15, Bydgoszcz (0-52) 325-27-37
3. LUBELSKA KASA CHORYCH ul. Szkolna 16, Lublin (0-81) 531-05-45
4. LUBUSKA KASA CHORYCH ul. Podgórna 9b, Zielona Góra (0-68) 328-76-76
5. ŁÓDZKA KASA CHORYCH ul. Żeligowskiego 32/34, Łódź (0-42) 639-76-42
6. MAŁOPOLSKA KASA CHORYCH ul. Ciemna 6, Kraków (0-12) 292-28-86 (do 89) wew. 115
7. MAZOWIECKA KASA CHORYCH ul. Sienkiewicza 3, Warszawa (0-22) 827-50-71 wew. 231
0-800-392-976
8. OPOLSKA KASA CHORYCH ul. Głogowska 37, Opole (0-77) 457-69-76
9. PODKARPACKA KASA CHORYCH ul. Zamkowa 8, Rzeszów (0-17) 853-99-61 wew. 406
10. PODLASKA KASA CHORYCH ul. Pałacowa 3, Białystok (0-85) 745-95-76 (77)
11. POMORSKA KASA CHORYCH
Nie ma Rzecznika Praw Pacjenta - skargi rozpatruje Biuro Obsługi Ubezpieczonych.
ul. Podwale Staromiejskie 69, Gdynia (0-58) 321-86-21
12. ŚLĄSKA KASA CHORYCH ul. Powstańców 41a, Katowice (0-32) 255-30-65 wew. 290
13. ŚWIĘTOKRZYSKA KASA CHORYCH ul. Jana Pawła II 9, Kielce (0-41) 343-03-24 wew. 106
14. WARMIŃSKO-MAZURSKA KASA CHORYCH ul. Żołnierska 16, Olsztyn (0-89) 533-96-70, 533-96-71 (75)
15. WIELKOPOLSKA KASA CHORYCH ul. Piekary 14/15, Poznań (0-61) 851-02-25
16. ZACHODNIOPOMORSKA KASA CHORYCH ul. Moniuszki 20, Szczecin (0-91) 432-83-42
17. BRANŻOWA KASA CHORYCH DLA SŁUŻB MUNDUROWYCH ul. Wołoska 137, Warszawa (0-22) centrala: 845-64-55 (52); 602-18-61

Na początek strony

 

Powrót na stronę  głównąProblemy Osób NiepełnosprawnychPowrót na stronę  główną

:: Informacje ::  Uprawnienia  ::  Prawo :: Rehabilitacja :: PFRON :: Bez barier :: Zakłady Pracy Chronionej :: Poradniki :: NSZZ Solidarność ::
::
Podatek VAT :: Programy celowe :: Rzecznik Praw Obywatel.  ::  Protesty  ::  Świadczenia :: Aktualności :: Karty praw  :: O mnie :: Home ::

Ostatnia modyfikacja: kwiecień, 2005  poczta do autora witrynywww.kodeki.org/?17iuk4bgjfekeio0018d5
[kliknij na link aby do mnie napisac]

 

Na początek stronyNa początek strony  INTERNET dla NIEPEŁNOSPRAWNYCH - IdN1Strona wyróżniona przez serwis NonProfit.pl

Najlepiej oglądać używając IE wersji 5.0. lub nowszej i w rozdzielczości  800 x 600

Copyright: ,,Problemy Osób Niepełnosprawnych” Strona główna: „Problemy Osób Niepełnosprawnych”1998 - 2005.