Powrót do strony głównej Problemy Osób Niepełnosprawnych

 

Ustawa o funduszu alimentacyjnym
z dnia 18 lipca 1974 r.

        Ujednolicony tekst ustawy z 18 lipca 1974 r. o funduszu alimentacyjnym powstał na podstawie następujących Dz.U.:  z 1991 r. Nr 45, poz. 200 (urzędowy tekst jednolity), z 1997 r. Nr 121, poz. 770, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 90, poz. 1000, z 2001 r. Nr 154, poz. 1791, z 2002 r. Nr 241, poz. 2074, z 2003 r. nr 83, poz. 759.

        Nowelizacja ustawy o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych zmieniła także ustawę o funduszu alimentacyjnym. Nowe przepisy - zaznaczone pogrubionym drukiem - weszły w życie 15 maja 2003 r.

Tekst ujednolicony po zmianie z 9 kwietnia 2003 r. Stan prawny na 15 maja 2003 roku

 

W celu wzmożenia opieki nad dziećmi i innymi osobami znajdującymi się w trudnej sytuacji materialnej z powodu niemożności wyegzekwowania świadczeń alimentacyjnych oraz zwiększenia odpowiedzialności osób zobowiązanych do alimentacji stanowi się, co następuje:

Art. 1. Tworzy się fundusz alimentacyjny przeznaczony na wypłatę świadczeń pieniężnych dla dzieci i innych osób w przypadku niemożności wyegzekwowania świadczeń alimentacyjnych.

Art. 2. Dysponentem funduszu alimentacyjnego jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych (dalej: ZUS).

Art. 3. Na dochody funduszu alimentacyjnego składają się:

1) należności ściągnięte od osób zobowiązanych do alimentacji,

2) dotacje z budżetu państwa,

3) wpłaty dobrowolne i inne wpływy.

Art. 4. 1. Świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują osobie zamieszkałej w Polsce, dla której alimenty zostały ustalone tytułem egzekucyjnym pochodzącym od sądu, jeżeli egzekucja tych alimentów okazała się bezskuteczna całkowicie lub częściowo.

2. Świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują, jeżeli przeciętny miesięczny dochód na osobę w rodzinie uprawnionego, zwany dalej "dochodem", uzyskany w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, o którym mowa w ust. 5, nie przekracza kwoty odpowiadającej 60 proc. przeciętnego wynagrodzenia ogłoszonego przez prezesa Głównego Urzędu Statystycznego do celów emerytalnych za ten sam rok kalendarzowy, z zastrzeżeniem ust. 6 i 7.

3. Świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują w wysokości alimentów bieżąco ustalanych przez sąd, jednakże nie wyższej niż 30 proc. przeciętnego wynagrodzenia ogłaszanego przez prezesa Głównego Urzędu Statystycznego do celów emerytalnych za rok kalendarzowy poprzedzający okres, o którym mowa w ust. 5. Kwoty te zaokrągla się do 10 groszy w górę.

4. Górną granicę świadczeń wypłacanych z funduszu alimentacyjnego ustala się na okres 12 miesięcy, poczynając od czerwca każdego roku do końca maja następnego roku kalendarzowego, z zastrzeżeniem ust. 4a.

4a. Górna granica świadczeń wypłacanych z funduszu alimentacyjnego, ustalona na okres od 1 czerwca 2002 r. do 31 maja 2003 r., obowiązuje do 31 grudnia 2003 r.

5. Świadczenia z funduszu alimentacyjnego przyznaje się na okres 12 miesięcy - od czerwca danego roku do końca maja następnego roku, z zastrzeżeniem ust. 5a i art. 7 ust. 2.

5a. Okres, na który przyznaje się świadczenia z funduszu alimentacyjnego, przypadający od 1 czerwca 2002 r. do 31 maja 2003 r., przedłuża się do 31 grudnia 2003 r.

6. Świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują, chociażby dochód na osobę w rodzinie uprawnionego przekroczył kwotę, o której mowa w ust. 2, jeżeli kwota przekroczenia przypadająca na wszystkich członków rodziny nie równoważy kwoty świadczenia, pod warunkiem że świadczenie przysługiwało w poprzednim okresie.

7. W okresie od 1 czerwca 2002 r. do 31 grudnia 2003 r. świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują, jeżeli przeciętny miesięczny dochód na osobę w rodzinie uprawnionego, uzyskany w roku 2001, nie przekracza 612 zł.

8. Dochód, o którym mowa w ust. 7, oznacza dochód w rozumieniu przepisów ustawy z 1 grudnia 1994 r. o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych (Dz. U. z 1998 r. nr 102, poz. 651, z późn. zm.) pomniejszony o obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych, składkę z tytułu ubezpieczeń: emerytalnego, rentowych i chorobowego, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, oraz o kwotę alimentów, świadczonych przez osoby w rodzinie na rzecz innych osób, podzielony przez liczbę osób w rodzinie.

Art. 4a. 1. Dochód na osobę w rodzinie, o którym mowa w art. 4, ustala się zgodnie z zasadami określonymi w ustawie z 1 grudnia 1994 r. o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych (Dz. U. z 1998 r. nr 102, poz. 651, z późn. zm.).

2. Dochód na osobę w rodzinie, od którego zależy prawo do świadczeń z funduszu alimentacyjnego, ustala się na podstawie:

1) zaświadczenia o dochodach rodziny uprawnionego do świadczeń,

2) innych oświadczeń i dowodów niezbędnych do ustalenia prawa do świadczenia,

3) oświadczenia o liczbie osób w rodzinie.

3. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku o ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego, wzór oświadczenia o liczbie osób w rodzinie oraz wzory innych oświadczeń niezbędnych do ustalenia prawa do świadczeń z funduszu.

Art. 5. Przy ustalaniu prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego i ich wysokości:

1) w razie ustalenia łącznej kwoty alimentów dla kilku uprawnionych osób, za kwotę alimentów przysługujących jednej osobie uważa się część łącznej kwoty, proporcjonalną do liczby osób, dla których ustalono alimenty,

2) w razie ustalenia alimentów więcej niż jednym tytułem egzekucyjnym od różnych osób, za kwotę alimentów przysługujących jednej osobie uważa się łączną kwotę alimentów przysługujących na podstawie wszystkich tytułów egzekucyjnych.

Art. 6. Świadczenia z funduszu alimentacyjnego nie przysługują osobie, która:

1) otrzymuje pełne utrzymanie z funduszów państwowych lub społecznych, a w szczególności:

a) odbywa czynną służbę wojskową lub spełnia zastępczo obowiązek tej służby,

b) przebywa w placówce zapewniającej całodobową opiekę oraz zaspokajającej niezbędne potrzeby, jeżeli za jej pobyt rodzina nie ponosi odpłatności,

2) jest uprawniona, zgodnie z przepisami o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, do zasiłków pieniężnych przewidzianych dla dzieci żołnierzy oraz osób spełniających zastępczo obowiązek służby wojskowej, zobowiązanych do świadczeń alimentacyjnych,

3) po osiągnięciu pełnoletności nie kształci się w szkole i nie jest uznana za osobę o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności lub nie posiada orzeczenia traktowanego na równi z orzeczeniem o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, chyba że ukończyła 50 lat.

Art. 7. 1. Świadczenia z funduszu alimentacyjnego przyznaje ZUS na wniosek osoby uprawnionej, ośrodka pomocy społecznej lub organizacji społecznej właściwej według przepisów o postępowaniu cywilnym do występowania w sprawach o roszczenia alimentacyjne. Wniosek składa się za pośrednictwem organu prowadzącego egzekucję alimentów; organ ten przekazuje wniosek łącznie z informacją o bezskuteczności egzekucji alimentów.

2. Świadczenia z funduszu alimentacyjnego przyznaje się poczynając od miesiąca, w którym złożony został do organu prowadzącego egzekucję alimentów należycie sporządzony wniosek. Wypłata świadczeń następuje w okresach miesięcznych w dniu oznaczonym w decyzji.

2a. Zmiany kwoty świadczeń z funduszu alimentacyjnego na skutek zmiany wysokości alimentów orzeczonej przez sąd dokonuje się, poczynając od miesiąca wpływu tytułu egzekucyjnego do organu egzekucyjnego.

3. Osoba, której przyznano świadczenia z funduszu alimentacyjnego, a także osoba zobowiązana do świadczeń alimentacyjnych, przeciwko której prowadzona jest egzekucja alimentów, oraz organ egzekucyjny w zakresie okoliczności dotyczących egzekucji alimentów - obowiązane są do zawiadamiania ZUS o każdej zmianie okoliczności mających wpływ na wypłatę świadczeń z tego funduszu.

Art. 8. ZUS podejmuje decyzję w przedmiocie przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego na podstawie wniosku, informacji organu egzekucyjnego o bezskuteczności egzekucji alimentów oraz oświadczenia osoby uprawnionej, że nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 6, i dokumentów, o których mowa w art. 4a ust. 2.

Art. 9. Osoby pobierające świadczenia z funduszu alimentacyjnego, a także osoby zobowiązane do świadczeń alimentacyjnych na rzecz tych osób oraz inne osoby, jak również organy egzekucyjne, instytucje publiczne i organizacje społeczne obowiązane są do udzielania na żądanie ZUS wyjaśnień oraz informacji co do okoliczności mających wpływ na wypłatę świadczeń z tego funduszu.

Art. 10. 1. Osoba, która bezpodstawnie pobrała świadczenia z funduszu alimentacyjnego, obowiązana jest do zwrotu tych świadczeń.

2. Kwoty bezpodstawnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego, ustalone prawomocną decyzją ZUS, podlegają:

1) potrąceniu przez organ rentowy z wypłacanych emerytur i rent,

2) ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - w pozostałych przypadkach.

Art. 11. 1. ZUS wstrzymuje wypłatę świadczeń z funduszu alimentacyjnego:

1) w wypadku wyjazdu uprawnionego za granicę na pobyt dłuższy niż dwa miesiące,

2) jeżeli na skutek niemożności ustalenia adresu uprawnionego lub z innych przyczyn nie można dokonać wypłat temu uprawnionemu,

3) jeżeli uprawniony lub jego przedstawiciel ustawowy odmówi udzielenia lub nie udzieli w wyznaczonym terminie wyjaśnień co do okoliczności mających wpływ na wypłatę świadczeń.

2. Po ustaniu przyczyn wstrzymania wypłaty świadczeń z funduszu alimentacyjnego ZUS podejmuje decyzję co do wypłaty tych świadczeń w części lub całości za okres wstrzymania wypłat, nie dłuższy jednak niż sześć miesięcy.

3. Jeżeli wznowienie wypłaty świadczeń nie nastąpi w ciągu jednego roku od jej wstrzymania, postępowanie w sprawie wypłat ulega umorzeniu z mocy prawa.

Art. 12. 1. ZUS podejmuje decyzje o zaprzestaniu wypłaty świadczeń z funduszu alimentacyjnego, jeżeli wygasł obowiązek alimentacyjny lub po osiągnięciu pełnoletności przez osobę uprawnioną do alimentów albo gdy odpadnie choćby jeden z warunków, od którego zależy przyznanie tych świadczeń.

2. ZUS odstępuje od wydania decyzji o zaprzestaniu wypłaty świadczeń z funduszu alimentacyjnego mimo wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego wskutek śmierci osoby zobowiązanej do alimentów, jeżeli osobie dotychczas uprawnionej do alimentów nie przysługuje renta rodzinna, stałe świadczenie z opieki społecznej lub inna stała pomoc. Świadczenia z funduszu wypłaca się w kwocie przysługującej w dniu śmierci zobowiązanego do alimentów, nie wyższej od minimalnej renty rodzinnej, określonej przepisami ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. nr 162, poz. 1118 oraz z 1999 r. nr 38, poz. 360, nr 70, poz. 774 i nr 72, poz. 801 i 802), i nie dłużej niż przez okres, w którym byłaby wypłacana renta rodzinna.

3. ZUS odstępuje od wydania decyzji o zaprzestaniu wypłaty świadczeń z funduszu alimentacyjnego w czasie trwania obowiązku alimentacyjnego, jeżeli po osiągnięciu pełnoletności osoba uprawniona do świadczeń nie ma możliwości samodzielnego utrzymania się.

4. skreślony.

Art. 13. 1. Po wydaniu decyzji w przedmiocie świadczeń z funduszu alimentacyjnego postępowanie egzekucyjne przeciwko osobie zobowiązanej do świadczeń alimentacyjnych na podstawie tytułu egzekucyjnego ustalającego alimenty na rzecz osoby pobierającej świadczenia z funduszu alimentacyjnego prowadzi się w dalszym ciągu według przepisów kodeksu postępowania cywilnego, ze zmianami wynikającymi z przepisów art. 14 i 15.

2. uchylony.

Art. 14. 1. W razie przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego organ egzekucyjny przekazuje ZUS kwoty ściągnięte od osoby zobowiązanej na podstawie tytułu egzekucyjnego ustalającego alimenty aż do pełnego pokrycia należności tego funduszu. Jeżeli w okresie wypłaty świadczeń alimentacyjnych należność funduszu nie zostanie zaspokojona, po zaprzestaniu wypłaty świadczeń organ egzekucyjny przekazuje ZUS kwoty ściągnięte od osoby zobowiązanej, pozostałe po zaspokojeniu bieżących alimentów.

2. Wniosek osoby uprawnionej o zawieszenie lub umorzenie postępowania egzekucyjnego wymaga zgody ZUS.

3. Do udziału ZUS w postępowaniu egzekucyjnym stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu postępowania cywilnego dotyczące egzekucji z udziałem Skarbu Państwa oraz przedsiębiorców.

Art. 15. Osoba, przeciwko której prowadzona jest egzekucja alimentów na rzecz osoby pobierającej świadczenia z funduszu alimentacyjnego, nie może żądać:

1) uchylenia lub ograniczenia obowiązku alimentacyjnego za okres poprzedzający zgłoszenie żądania ani

2) zwolnienia od egzekucji, powołując się na zapłacenie alimentów do rąk osoby uprawnionej,

jeżeli naruszałoby to prawa ZUS.

Art. 16. 1. Osoba, przeciwko której prowadzona jest egzekucja alimentów na rzecz osoby pobierającej świadczenia z funduszu alimentacyjnego, zobowiązana jest do uiszczania opłat na pokrycie kosztów związanych z działalnością tego funduszu.

1a. Opłaty, o których mowa w ust. 1, wynoszą 5 proc. świadczeń wypłaconych z tego funduszu.

2. Opłaty wymienione w ust. 1 podlegają ściągnięciu w postępowaniu egzekucyjnym wskazanym w art. 13.

Art. 17. ZUS może w szczególnie uzasadnionych wypadkach umorzyć należności funduszu alimentacyjnego od osób zobowiązanych do alimentów oraz od osób, które bezpodstawnie pobrały świadczenia z tego funduszu.

Art. 18. 1. Przewidziane w ustawie decyzje ZUS wydają organy tego Zakładu właściwe ze względu na siedzibę organu prowadzącego egzekucję wskazaną w art. 13.

2. W sprawach świadczeń z funduszu alimentacyjnego stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego ze zmianami wynikającymi z przepisów niniejszej ustawy.

3. Od decyzji, o której mowa w ust. 1, przysługują środki odwoławcze przewidziane dla odwołań w sprawach o świadczenia z ubezpieczenia społecznego.

Art. 19. Ministrowie pracy i polityki socjalnej oraz sprawiedliwości określą w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowe zasady i tryb postępowania oraz pokrywania należności za czynności organu egzekucyjnego w sprawach świadczeń z funduszu alimentacyjnego,

2) skreślony.Początek strony

 

 

Powrót na stronę główną Problemy Osób NiepełnosprawnychPowrót na stronę główną

Ustawa z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o funduszu alimentacyjnym, ustawy o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych
i wychowawczych i ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.

(Dz. U. Nr 154 z 29 grudnia 2001 r., poz. 1791 oraz Dz. U. Nr 7 z 23 stycznia 2003 r., poz. 79)
Tekst ujednolicony po zmianie z 20 grudnia 2002 r. Stan prawny na 1 stycznia 2003 roku

 

Art. 1. W ustawie z dnia 18 lipca 1974 r. o funduszu alimentacyjnym (Dz. U. z 1991 r. Nr 45, poz. 200, z 1997 r. Nr 121, poz. 770, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i z 1999 r. Nr 90, poz. 1000) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 4:

a) w ust. 2 po wyrazach "z zastrzeżeniem ust. 6" dodaje się wyrazy "i 7",

b) po ust. 6 dodaje się ust. 7 i 8 w brzmieniu:

"7. W okresie od dnia 1 czerwca 2002 r. do dnia 31 maja 2003 r. świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują, jeżeli przeciętny miesięczny dochód na osobę w rodzinie uprawnionego, uzyskany w roku 2001, nie przekracza 612 zł.

8. Dochód, o którym mowa w ust. 7, oznacza dochód w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 1 grudnia 1994 r. o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych (Dz. U. z 1998 r. Nr 102, poz. 651, Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1118, z 1999 r. Nr 60, poz. 636 i Nr 110, poz. 1256, z 2000 r. Nr 104, poz. 1104 oraz z 2001 r. Nr 122, poz. 1349 i Nr 128, poz. 1405) pomniejszony o obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych, składkę z tytułu ubezpieczeń: emerytalnego, rentowych i chorobowego, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, oraz o kwotę alimentów, świadczonych przez osoby w rodzinie na rzecz innych osób, podzielony przez liczbę osób w rodzinie.";

2) w art. 4a:

a) w ust. 2:

- w pkt 1 wyraz "oświadczenia" zastępuje się wyrazem "zaświadczenia",

- w pkt 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu:

"3) oświadczenia o liczbie osób w rodzinie.",

b) w ust. 3 wyrazy "wzór oświadczenia o dochodach rodziny" zastępuje się wyrazami "wzór oświadczenia o liczbie osób w rodzinie".

Art. 2. W ustawie z dnia 1 grudnia 1994 r. o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych (Dz. U. z 1998 r. Nr 102, poz. 651, Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1118, z 1999 r. Nr 60, poz. 636 i Nr 110, poz. 1256, z 2000 r. Nr 104, poz. 1104 oraz z 2001 r. Nr 122, poz. 1349 i Nr 128, poz. 1405) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 2: Początek strony

a) w ust. 1 po wyrazach "ust. 4" dodaje się wyrazy "oraz ust. 8-10",

b) po ust. 7 dodaje się ust. 8-11 w brzmieniu:

"8. W okresie od dnia 1 czerwca 2002 r. do dnia 31 maja 2003 r. zasiłek rodzinny przysługuje, jeżeli przeciętny miesięczny dochód na osobę w rodzinie uprawnionego, uzyskany w roku 2001, nie przekracza 548 zł.

9. W przypadku osób samotnie wychowujących dzieci oraz osób wychowujących dzieci uprawnione do zasiłku pielęgnacyjnego, w okresie od dnia 1 czerwca 2002 r. do dnia 31 maja 2003 r., zasiłek rodzinny przysługuje, jeżeli przeciętny miesięczny dochód na osobę w rodzinie uprawnionego, uzyskany w roku 2001, nie przekracza 612 zł.

10. Na użytek ustawy przyjmuje się, że miesięczny dochód z 2 ha przeliczeniowych za rok 2001 jest równy 548 zł.

11. Dochód, o którym mowa w ust. 8 i 9, oznacza dochód określony w art. 3 pomniejszony o obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych, składkę z tytułu ubezpieczeń: emerytalnego, rentowych i chorobowego, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, oraz o kwotę alimentów, świadczonych przez osoby w rodzinie na rzecz innych osób, podzielony przez liczbę osób w rodzinie.";

2) w art. 9 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

"2. Zasiłek rodzinny przysługuje na osobę wymienioną w art. 4 ust. 3 bez względu na wiek, gdy jest ona niepełnosprawna w stopniu znacznym, jak również w przypadku gdy jest niepełnosprawna w stopniu umiarkowanym, jeżeli niepełnosprawność powstała w wieku uprawniającym do zasiłku rodzinnego na dziecko.";

3) w art. 13 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. Zasiłek rodzinny przysługuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w wysokości:

1) 41,20 złotych miesięcznie na małżonka oraz na pierwsze i drugie dziecko,

2) 51,00 złotych miesięcznie na trzecie dziecko,

3) 63,70 złotych na każde kolejne dziecko.";

4) w art. 14:

a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

"3. Zasiłek pielęgnacyjny przysługuje:

1) dziecku w wieku do lat 16 w przypadku uznania dziecka za niepełnosprawne,

2) osobie w wieku powyżej lat 16, jeżeli jest niepełnosprawna w stopniu znacznym, jak również w przypadku gdy jest niepełnosprawna w stopniu umiarkowanym, jeżeli niepełnosprawność powstała w wieku uprawniającym do zasiłku rodzinnego na dziecko,

3) osobie, która ukończyła 75 lat życia.",

b) skreśla się ust. 4 i 5;

5) w art. 14a po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

"3. Zasiłek pielęgnacyjny nie przysługuje osobie przebywającej w zakładzie karnym lub poprawczym.";

6) w art. 15b:

a) w ust. 1 po wyrazach "w art. 2 ust. 1" dodaje się wyrazy ", z zastrzeżeniem ust. 4",

b) po ust. 3 dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu:

"4. W okresie od dnia 1 czerwca 2002 r. do dnia 31 maja 2003 r. zasiłek wychowawczy przysługuje, jeżeli przeciętny miesięczny dochód na osobę w rodzinie uprawnionego, uzyskany w roku 2001, nie przekracza 548 zł.

5. Dochód, o którym mowa w ust. 4, oznacza dochód określony w art. 3 pomniejszony o obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych, składkę z tytułu ubezpieczeń: emerytalnego, rentowych i chorobowego, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, oraz o kwotę alimentów, świadczonych przez osoby w rodzinie na rzecz innych osób, podzielony przez liczbę osób w rodzinie."; Początek strony

7) w art. 15c ust. 1-2a otrzymują brzmienie:

"1. Zasiłek wychowawczy przysługuje w wysokości 308,80 zł miesięcznie.

2. Osobie uprawnionej, samotnie wychowującej dziecko, zasiłek wychowawczy przysługuje w kwocie 491,00 zł miesięcznie.

2a. Osobie wychowującej trzecie i każde następne dziecko zasiłek wychowawczy przysługuje w kwocie 491,00 zł miesięcznie.";

8) w art. 17:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. Uprawnienia do zasiłku rodzinnego i wychowawczego ustala się na podstawie:

1) zaświadczenia właściwego urzędu skarbowego o dochodach uzyskanych w ostatnim roku podatkowym, podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych:

a) osoby ubiegającej się o zasiłek,

b) członków rodziny osoby wymienionej w lit. a),

2) innych zaświadczeń i dowodów niezbędnych do ustalenia prawa do zasiłku.",

b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

"1a. Jeżeli osoby wymienione w ust. 1 pkt 1 prowadzą działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach określonych w przepisach o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, dochody z tej działalności przyjmuje się w kwocie zadeklarowanej podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe obowiązującej na podstawie przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych. Dochody te nie wymagają potwierdzenia zaświadczeniem, o którym mowa w ust. 1.",

c) w ust. 2 skreśla się wyrazy ", wzory oświadczeń o dochodach rodziny, wzory innych oświadczeń";

9) art. 18 otrzymuje brzmienie:

"Art. 18. Uprawnienie do zasiłku pielęgnacyjnego ustala się na podstawie jednego z następujących dokumentów:

1) orzeczenia o niepełnosprawności wydanego przez zespół orzekający o stopniu niepełnosprawności,

2) dokumentu stwierdzającego wiek - dla osób, o których mowa w art. 14 ust. 3 pkt 3.";

10) w art. 19 w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

"2) niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym - należy przez to rozumieć również całkowitą niezdolność do pracy orzeczoną na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.";

11) w art. 24a ust. 2 otrzymuje brzmienie:

"2. W razie powzięcia wątpliwości przez organ uprawniony do wydania decyzji może on wezwać osobę, której przyznano zasiłek, do złożenia dodatkowych wyjaśnień lub udokumentowania dochodów."

Art. 3. W ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. Nr 60, poz. 636 i Nr 110, poz. 1256, z 2000 r. Nr 53, poz. 633 oraz z 2001 r. Nr 99, poz. 1075) wprowadza się następujące zmiany: Początek strony

1) w art. 2 skreśla się pkt 4;

2) w art. 11:

a) w ust. 1 wyrazy "ust. 2" zastępuje się wyrazami " ust. 1a i 2",

b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

"1a. Miesięczny zasiłek chorobowy, z zastrzeżeniem ust. 2, za okres pobytu w szpitalu wynosi 70% podstawy wymiaru zasiłku.";

3) skreśla się rozdział 5;

4) w art. 30 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. Zasiłek macierzyński przysługuje również w razie urodzenia dziecka po ustaniu ubezpieczenia chorobowego, jeżeli ubezpieczenie to ustało w okresie ciąży:

1) wskutek ogłoszenia upadłości lub likwidacji pracodawcy,

2) z naruszeniem przepisów prawa, stwierdzonym prawomocnym orzeczeniem sądu.";

5) w art. 64 w ust. 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

"Płatnicy składek, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1, wypłacają zasiłki w terminach przyjętych dla wypłaty wynagrodzeń lub dochodów, a Zakład Ubezpieczeń Społecznych bieżąco po stwierdzeniu uprawnień.";

6) w art. 67 skreśla się ust. 2.

 

Art. 4. Osobom uprawnionym do zasiłku pielęgnacyjnego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zasiłek ten przysługuje na zasadach dotychczasowych do czasu utraty ważności dokumentu, na podstawie którego zasiłek pielęgnacyjny był przyznany i wypłacany, nie dłużej jednak niż do dnia 31 maja 2003 r.

Art. 5. Zasiłki chorobowe i opiekuńcze, do których prawo powstało przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, wypłaca się w wysokości, na zasadach i w trybie określonych w przepisach dotychczasowych za cały okres nieprzerwanej niezdolności do pracy.

Art. 6. (stanowił, że ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., z wyjątkiem art. 3 pkt 1 i 3, które wchodzą w życie z dniem 15 stycznia 2002 r., oraz art. 3 pkt 5 i 6, które wchodzą w życie z dniem 31 stycznia 2002 r.)Początek strony

 

 

 

Świadczenia z funduszu alimentacyjnego

 

        Fundusz alimentacyjny utworzono, aby zwiększyć opiekę nad dziećmi i innymi osobami znajdującymi się w trudnej sytuacji materialnej z powodu niemożności wyegzekwowania świadczeń alimentacyjnych oraz zwiększenia odpowiedzialności osób zobowiązanych do alimentacji. Jest on przeznaczony na wypłatę świadczeń pieniężnych dla takich właśnie dzieci i innych osób.

        Na mocy ustawy z dnia 7 października 1999 r. o zmianie ustawy o funduszu alimentacyjnym (Dz.U. Nr 90, poz.1000), wypłata świadczeń z funduszu alimentacyjnego przedstawia się następująco:

 

Świadczenia z funduszu alimentacyjnego

Przysługują

Nie przysługują

Osobie zamieszkałej w Polsce, dla której alimenty zostały ustalone tytułem egzekucyjnym pochodzącym od sądu, jeżeli egzekucja tych alimentów okazała się bezskuteczna całkowicie lub częściowo

Osobie otrzymującej pełne utrzymanie z funduszów państwowych lub społecznych, a w szczególności:

 

a) odbywa czynną służbę wojskową lub spełnia zastępczo obowiązek tej służby,

b) przebywa w placówce zapewniającej całodobową opiekę oraz zaspokajającej niezbędne potrzeby, jeżeli za jej pobyt rodzina nie ponosi odpłatności

Są wypłacane, jeżeli przeciętny miesięczny dochód na osobę w rodzinie uprawnionego, uzyskany w roku kalendarzowym poprzedzającym okres przyznawania świadczenia (12 miesięcy poczynając od czerwca każdego roku do końca maja następnego roku kalendarzowego), nie przekracza kwoty 60% przeciętnego wynagrodzenia ogłoszonego przez Prezesa Urzędu Statystycznego

Osobie uprawnionej do zasiłków pieniężnych, przewidzianych dla dzieci żołnierzy oraz osób spełniających zastępczo obowiązek służby wojskowej, zobowiązanych do świadczeń alimentacyjnych

Przysługują w wysokości alimentów bieżąco ustalanych przez sąd, jednakże nie wyższej niż 30% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Kwoty te zaokrągla się do 10 groszy w górę.

Osobie, która po osiągnięciu pełnoletności nie kształci się i nie jest uznana za osobę o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności lub nie posiada orzeczenia traktowanego na równi z orzeczeniem o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, chyba, że ukończyła 50 lat

 

        Od 1 stycznia do 31 maja 2000 r. świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują w wysokości bieżąco ustalanych alimentów, nie wyżej jednak niż 30% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w III kwartale 1999 r.

        Ustawa weszła w życie 1 stycznia 2000 r.


 

        Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 26 października 1999 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych (Dz.U. Nr 90, poz. 1008) podatek dochodowy nie będzie pobierany od osób samotnie wychowujących dzieci, które nie ukończyły lub ukończą w 1999 r. 25 lat. Dzieje się tak, o ile dzieci uczą się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty lub w przepisach o szkolnictwie wyższym. Następnym warunkiem jest, aby w roku podatkowym nie uzyskały one przychodów ze źródeł, z których dochód jest opodatkowany podatkiem dochodowym, z wyjątkiem: renty rodzinnej, dochodów zwolnionych (wolnych) od podatku oraz dochodów w wysokości nie powodującej obowiązku uiszczenia podatku.

        Zaniechanie poboru podatku dochodowego dotyczy różnicy pomiędzy podatkiem należnym a podatkiem obliczonym, zgodnie z zasadami obowiązującymi osoby samotnie wychowujące dzieci (podatek może być ustalony na wniosek podatnika, wyrażony w zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów).

        Rozporządzenie weszło w życie 23 listopada 1999 r. i ma zastosowanie do dochodów osiąganych od dnia 1 stycznia 1999 r.


 

        Od 23 listopada 1999 r. inne niż banki osoby prawne i podmioty nie będące osobami prawnymi mogą dokonywać skupu i sprzedaży walut obcych i dewiz na podstawie upoważnienia Prezesa Narodowego Banku Polskiego, a także zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 29 października 1999 r. w sprawie zasad dokonywania skupu i sprzedaży walut obcych i dewiz przez inne niż banki osoby prawne oraz podmioty nie będące osobami prawnymi (Dz.U. nr 90, poz. 1009). Czynności te należy powinny być wykonywane w lokalu zapewniającym bezpieczne dokonywanie transakcji. Muszą być ewidencjonowane w sposób trwały i ciągły, zgodnie z zasadami umożliwiającymi w każdym momencie ustalenie aktualnego stanu waluty polskiej, obcej i dewiz, będących przedmiotem obrotu w kasie. Trzeba potwierdzać je dowodem kupna, imiennym lub na okaziciela, wydawanym przy każdej transakcji. 

 

 

        Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 października 1999 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie najniższego wynagrodzenia za pracę pracowników (Dz.U. nr 91, poz. 1037) określiło, iż najniższe wynagrodzenie za pracę, przysługujące pracownikom zatrudnionym w pełnym wymiarze czasu pracy, obliczone na podstawie przysługujących im stawek wynagrodzeń zasadniczych i innych składników wynagrodzenia, w tym wartości deputatów, wynosi 670 zł miesięcznie. Przy jego ustalaniu wyłącza się nagrody jubileuszowe, odprawy rentowo-emerytalne, dodatkowe wynagrodzenie roczne dla pracowników jednostek sfery budżetowej (nagrody z zakładowego funduszu nagród) oraz należności przysługujące pracownikom z tytułu udziału w zysku lub w nadwyżce bilansowej, a także wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych.

        Pracownikom, których wynagrodzenie za pełny miesięczny wymiar czasu pracy jest niższe od kwoty 670 zł miesięcznie, przysługuje wyrównanie do wysokości tej kwoty. Wyrównanie wypłaca się za okres każdego miesiąca łącznie z wynagrodzeniem.

        Rozporządzenie weszło w życie 10 listopada 1999 r., z mocą od 1 listopada 1999 r.

 

 

        Na mocy przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 27 października 1999 r. w sprawie zasad i trybu finansowania z budżetu państwa świadczeń zdrowotnych udzielanych bezpłatnie przez publiczne zakłady opieki zdrowotnej (Dz.U. Nr 91, poz. 1040), od 18 listopada b.r. właściwi dysponenci części budżetowych finansują świadczenia zdrowotne, których wysokość odpowiada kosztom za udzielone przez publiczny zakład opieki zdrowotnej świadczenia osobom nie posiadających uprawnień z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego. Koszty ustala się na podstawie sporządzanego, co miesiąc zestawienia, zawierającego m.in. ilość i rodzaj udzielonych w danym miesiącu świadczeń zdrowotnych, wraz ze wskazaniem tytułu ich sfinansowania ze środków publicznych.

Finansowanie świadczeń zdrowotnych odnosi się do okresu od 1 stycznia 1999 r. Od tego właśnie terminu do 18 listopada br. zakład opieki zdrowotnej sporządza jedno zestawienie na podstawie dokumentacji medycznej.Początek strony

 

 

 

Powrót na stronę główną Problemy Osób Niepełnosprawnych Powrót na stronę główną

Parę słów o mnie tzn. obsługującm witrynę, serdecznie wszystkich zapraszamOstatnia modyfikacja: czerwiec, 2003   Poczta do autora witryny

Kilka słów o obsługującm witrynę Szukam sponsora witryny Problemy Osób Niepełnosprawnych >>>>>>>>>>>>> Szukam sponsora witryny Problemy Osób Niepełnosprawnych >>>>>>>>>>>>> Szukam sponsora witryny Problemy Osób Niepełnosprawnych >>>>>>>>>>>>> Szukam sponsora witryny Problemy Osób Niepełnosprawnych >>>>>>>>>>>>> Szukam sponsora witryny Problemy Osób Niepełnosprawnych >>>>>>>>>>>>> Szukam sponsora witryny Problemy Osób Niepełnosprawnych >>>>>>>>>>>>> Szukam sponsora witryny Problemy Osób Niepełnosprawnych >>>>>>>>>>>>>Szukam sponsora witryny Problemy Osób Niepełnosprawnych >>>>>>>>>>>>>Szukam sponsora witryny Problemy Osób Niepełnosprawnych >>>>>>>>>>>>> Szukam sponsora witryny Problemy Osób Niepełnosprawnych >>>>>>>>>>>>> Szukam sponsora witryny Problemy Osób Niepełnosprawnych >>>>>>>>>>>>>Kilka słów o mnie tzn. obsługującm witrynę, serdecznie wszystkich zapraszam

Początek stronyPoczątek strony     INTERNET dla NIEPEŁNOSPRAWNYCH - IdN1Strona wyróżniona przez serwis NonProfit.pl

Powrót na stronę główną Problemy Osób NiepełnosprawnychPowrót na stronę główną