Problemy Osób Niepełnosprawnych

::  Informacje :: Uprawnienia  :: Prawo :: Rehabilitacja :: PFRON :: Bez barier :: Zakłady Pracy Chronionej :: Poradniki :: NSZZ Solidarność ::
:: Podatek VAT :: Programy celowe :: Rzecznik Praw Obywatel. :: Protesty  ::  Świadczenia  :: Aktualności :: Karty praw :: O mnie :: Home ::

ULGI i ZWOLNIENIA

  Niepełnosprawnym przysługują liczne ulgi, ale nie dla wszystkich są jednakowe. Zależą od stopnia niepełnosprawności (dawnej grupy inwalidzkiej) lub rodzaju upośledzenia (wzroku, słuchu).

    Przepisów, które przewidują ulgi bądź zwolnienia dla niepełnosprawnych, trzeba szukać w różnych ustawach. Rzecz dotyczy, bowiem wielu dziedzin życia. Osobną grupę stanowią inwalidzi wojenni i wojskowi. Ze specjalnych uprawnień korzystają też niewidomi i głusi.

    Są trzy stopnie niepełnosprawności. Każdy odpowiada dawnej grupie inwalidzkiej: znaczny - pierwszej, umiarkowany - drugiej, lekki - trzeciej.

    Kryteria zaliczenia do danego stopnia określa ustawa z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (Dz. U. nr 123, poz. 776, ze zm.). Zgodnie z jej art. 5 orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy i samodzielnej egzystencji, ustalone na postawie ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. nr 162, poz. 1118), traktuje się jak orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności; o samej całkowitej niezdolności do pracy - jak orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, a o częściowej jest jednoznaczne z orzeczeniem o lekkim stopniu niepełnosprawności.

Czytaj koniecznie zmiany w niektórych uprawnieniach: UPRAWNIENIA.htmPowrót na początek strony

Podróż za darmo ?

    O zniżkach i zwolnieniach w komunikacji miejskiej decydują gminy.

    O uprawnieniach do bezpłatnych i ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego - ustawa z 20 czerwca 1992 r. (Dz. U. nr 54, poz. 254 ze zm). Dotyczy to kolei oraz połączeń autobusami PKS i innych przewoźników.

    Osoby ze znacznym stopniem niepełnosprawności (dawna pierwsza grupa inwalidzka) oraz zaliczone do tego samego stopnia z tytułu wypadków przy pracy lub chorób zawodowych mają prawo do bezpłatnych przejazdów drugą klasą pociągów osobowych i do kupowania połowy biletu przy przejazdach w pierwszej klasie pociągów osobowych, a także w dowolnej klasie pociągów pospiesznych i ekspresowych. Za darmo może jechać autobusem, a także każdym pociągiem (niezależnie od klasy lub rodzaju) przewodnik towarzyszący niewidomemu czy ociemniałemu, również opiekun inwalidy ze znacznym stopniem niepełnosprawności (dawna pierwsza grupa).

    Dzieci i młodzież dotknięta inwalidztwem lub niepełnosprawnością oraz ich rodzice czy opiekunowie mają prawo do bezpłatnych przejazdów (w dowolnej klasie wszystkich pociągów) z miejsca zamieszkania lub pobytu do przedszkola, szkoły, placówki opiekuńczo-wychowawczej, ośrodka rehabilitacji, domu pomocy społecznej, ośrodka wsparcia, zakładu opieki zdrowotnej, poradni psychologiczno-pedagogicznej. Za darmo jadą też z powrotem. Młodzież korzysta z tego uprawnienia do 26 urodzin.

    Inwalidzi wojenni i wojskowi (zaliczeni do pierwszej grupy) mają prawo do bezpłatnych przejazdów koleją bez względu na rodzaj i klasę pociągu; tak samo autobusami. Przywilej ten mają również towarzyszący im przewodnicy. Uprawnienia te wynikają jednak z innych przepisów - z ustawy z 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz członków ich rodzin (tekst jedn. Dz. U. z 1983 r. nr 13, poz. 68 ze zm.).

    Trzeba jednak pamiętać, że za darmo jest sam bilet na przejazd pociągiem. Za miejscówkę natomiast, kuszetkę czy sypialny trzeba wnieść dopłatę w pełnej wysokości.Powrót na początek strony

Pół biletu

    Do 50 proc. zniżki mają prawo przy przejazdach pociągami pospiesznymi i ekspresowymi oraz w pierwszej klasie pociągów osobowych legitymujący się znacznym stopniem niepełnosprawności (dawna pierwsza grupa inwalidzka), także okaleczeni z powodu wypadków przy pracy lub chorób zawodowych. Niewidomi i ociemniali korzystają z tej ulgi we wszystkich rodzajach pociągów (osobowych, pospiesznych i ekspresowych w pierwszej i drugiej klasie). Muszą jednak dopłacić całą należność za miejscówkę, kuszetkę czy sypialny.

    Połowę za przejazd koleją i autobusem płacą też inwalidzi wojenni i wojskowi spoza pierwszej grupy. Natomiast z komunikacji miejskiej wszyscy inwalidzi wojenni i wojskowi korzystają bezpłatnie.

Czytaj koniecznie zmiany w uprawnieniach: http://www.idn.org.pl/sonnszz/UPRAWNIENIA.htm 
(podstawowa zmiana ulgi na:  37% i 78%)

Ustawa z 20 czerwca 1992 r o uprawnieniach do ulgowych
przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego

 Tekst ujednolicony po zmianie z 21 grudnia 2001 r. * Stan prawny na 31 stycznia 2002 roku

 

Konieczne dokumenty

    Niepełnosprawni muszą legitymować się: orzeczeniem komisji lekarskiej do spraw inwalidztwa i zatrudnienia lub wypisem z jego treści, orzeczeniem zespołu orzekającego o stopniu niepełnosprawności, czy też stosowną legitymacją. Muszą mieć wypis z treści orzeczenia lekarza ZUS, stwierdzającego niezdolność do samodzielnej egzystencji. Nie ma też błędu, gdy wożą ze sobą zaświadczenie ZUS stwierdzające zaliczenie wyrokiem sądu do grupy inwalidów bądź uznanie niezdolności do samodzielnej egzystencji na czas określony. Wszystkie te dokumenty okazuje się wraz z dowodem osobistym. Można też mieć w nim wpis o zaliczeniu do pierwszej grupy inwalidów. Inne przydatne papiery to: legitymacja Polskiego Związku Niewidomych, ewentualnie Związku Ociemniałych Żołnierzy RP. Dzieci i młodzież muszą mieć odpowiednio: legitymację szkolną dla uczniów dotkniętych inwalidztwem lub niepełnosprawnych, legitymację Polskiego Związku Niewidomych, Polskiego Związku Głuchych, Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym, Krajowego Komitetu Pomocy Dzieciom Niepełnosprawnym Ruchowo przy Zarządzie Głównym Towarzystwa Przyjaciół Dzieci, duplikat zaświadczenia lekarskiego o stanie zdrowia dziecka dla ustalenia prawa do zasiłku pielęgnacyjnego, orzeczenie lub wypis z treści orzeczenia komisji lekarskiej do spraw inwalidztwa i zatrudnienia, stwierdzające zaliczenie do jednej z grup inwalidzkich, wypis z treści orzeczenia lekarza orzecznika ZUS, stwierdzającego całkowitą niezdolność do samodzielnej egzystencji, całkowitą niezdolność do pracy, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności lub legitymację dokumentującą niepełnosprawność.

    Uprawnienia inwalidów wojennych i wojskowych do darmowych i ulgowych przejazdów potwierdza książeczka inwalidy wojennego (wojskowego).Powrót na początek strony

 

Ulgi telekomunikacyjne

    Zapotrzebowanie na usługę zgłasza się w urzędzie pocztowym właściwym dla miejsca zamieszkania (dzielnicy).

Wobec uchwalenia ustawy prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2000 r., Nr 73, poz. 852), która zastąpiła ustawę o łączności operatorzy świadczący usługi telekomunikacyjne o charakterze powszechnym mają obowiązek zapewnienia osobom niepełnosprawnym dostępu do świadczonych przez siebie usług powszechnych poprzez:
- zakładanie aparatów publicznych przystosowanych do używania przez osoby niepełnosprawne oraz
- oferowanie osobom niepełnosprawnym aparatów telefonicznych przystosowanych do używania przez te osoby.
Operatorzy nie moją obowiązku stosowania wobec osób niepełnosprawnych ulg w opłatach. Firmy telekomunikacyjne mogą jednak w drodze uchwał podejmować decyzje co do udzielenia rabatów osobom niepełnosprawnym.

TELEKOMUNIKACJA POLSKA S.A.

Rabaty w opłatach za usługi dla osób niepełnosprawnych (uchwała Zarządu TP S.A. nr 85/01 weszła w życie z dniem podjęcia z mocą obowiązującą od 1 stycznia 2001 r.):
1) za przyłączenie do sieci telefonicznej TP S.A. w wysokości 50% ceny za przyłączenie,
2) w abonamencie miesięcznym w wysokości 50% opłaty abonamentowej.

Podstawą do udzielenia rabatu jest zaświadczenie Powiatowego lub Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności.

Do rabatów mają prawo tylko niektóre grupy osób niepełnosprawnych:
1) w przypadku uszkodzenia wzroku
– tylko gdy osoba ma orzeczony znaczny stopień niepełnosprawności (dawną I grupę inwalidzką),
2) w przypadku uszkodzenia słuchu lub mowy – tylko gdy osoba ma orzeczony znaczny lub umiarkowany stopień niepełnosprawności (odpowiednio dawna I i II grupa).

    Opisywanych rabatów udziela się także:

- osobom niepełnosprawnym, które nabyły prawa do ulg w oparciu o Rozporządzenie Ministra Łączności z dn. 21 października 1996 r. w sprawie określenia zakresu dostępu osób niepełnosprawnych do świadczonych usług pocztowych lub telekomunikacyjnych o charakterze powszechnym, a stopień niepełnosprawności orzeczony został na okres stały. W przypadku okresowego orzeczenia rabaty przysługują do upływu orzeczonego okresu niepełnosprawności.

- prawnym opiekunom osób niepełnosprawnych, przy czym rabat może otrzymać albo osoba niepełnosprawna uprawniona do uzyskania rabatu albo jej prawny opiekun.

    Także operatorzy sieci telefonii komórkowych mogą podjąć decyzję o zapewnieniu ulg osobom niepełnosprawnym. Bliższych informacji najlepiej szukać na ich stronach internetowych lub dzwonić na infolinię poszczególnych firm.

Listy do domu

    Niepełnosprawni zmuszeni do korzystania z wózków inwalidzkich oraz z uszkodzeniem wzroku (o znacznym stopniu niepełnosprawności, czyli dawna pierwsza grupa) mogą żądać, by listonosz doręczał im do domu każdą przesyłkę, czyli listy zwykłe, polecone, paczki. W takich wypadkach poczta nie bierze opłat. W razie awiza osoby te mogą domagać się ponownego dostarczenia przesyłki.

    Wszystkie skrzynki pocztowe powinny być tak umieszczane, by niepełnosprawni na wózkach mogli z nich korzystać.

    Ulgi oraz udogodnienia, jakie telekomunikacja i poczta powinny zapewnić inwalidom, określa rozporządzenie ministra łączności z 21 października 1996 r. (Dz. U. nr 127, poz. 598).Powrót na początek strony

Bez abonamentu

    Abonamentu radiowego i telewizyjnego nie płacą niepełnosprawni:

- w znacznym stopniu (dawna pierwsza grupa),

- niesłyszący, u których stwierdzono całkowitą głuchotę lub obustronne upośledzenie słuchu,

- niewidomi, których ostrość wzroku nie przekracza 15 proc.,

- inwalidzi wojenni i wojskowi zaliczeni do pierwszej grupy.

    Zwolnione z tej opłaty są także inne osoby (m.in. te, które ukończyły 75 lat, kombatanci, wdowy po nich i po inwalidach wojennych i wojskowych, jeśli są na emeryturze lub rencie).

    Mówi o z tym rozporządzenie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z 27 czerwca 1996 r. (Dz. U. nr 82, poz. 383).

 

Dla inwalidów wojennych

    Inwalidzi wojenni i wojskowi (zaliczeni do jednej z dawnych grup) mają także prawo do:

- 50-proc. zniżki w opłatach za obowiązkowe ubezpieczenie komunikacyjne OC i autocasco (pojazdów nie służących do przewozów zarobkowych),

- ulgowych biletów do teatrów, oper, filharmonii, kin i muzeów; kupują je zresztą poza kolejnością,

- nabywania - również bez kolejki - biletów na przejazdy środkami komunikacji.

    Uprawnienia te wynikają z rozporządzenia Rady Ministrów z 31 maja 1974 r. w sprawie niektórych ulg i przywilejów przysługujących inwalidom wojennym i woskowym (Dz. U. nr 21, poz. 124 ze zm.)Powrót na początek strony

 

Parkowanie z kartą lub bez

    W strefach płatnego parkowania w centrach większych miast niepełnosprawni mogą niekiedy parkować za darmo. Wyznaczono dla nich specjalne miejsca. Jest tak np. w Warszawie. W jednym z ośmiu biur Warszawskiego Przedsiębiorstwa Kontroli Parkingu Ulicznego ,,Wapark" sp. z o.o. można dostać odpowiedni emblemat, który umieszcza się za szybą samochodu. Zgłaszając się do biura, trzeba mieć ze sobą orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, dowód rejestracyjny samochodu oraz dowód osobisty.

    W Poznaniu niepełnosprawni w płatnych strefach parkowania też mają darmowe miejsca (również muszą uzyskać odpowiedni emblemat). Niezależnie od tego, mogą wykupić roczny abonament za 60 zł. W Krakowie kosztuje on tylko 18 zł, lecz przeznaczony jest wyłącznie dla niepełnosprawnych, którzy mają trudności w poruszaniu się. Nie ma tam jednak parkowania za darmo. Trzeba też pamiętać, że w każdym mieście ulgi parkingowe przyznawane są tylko jego mieszkańcom.

    Od 1 lipca obowiązuje rozporządzenie Rady Ministrów z 27 czerwca 2000 r. w sprawie szczegółowych zasad wprowadzania opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych (Dz. U. nr 51, poz. 608). Zgodnie z jego - 4 stawki ustala rada miasta (gminy). W strefach płatnych muszą być wyznaczane miejsca dla samochodów przewożących niepełnosprawnych mających trudności w poruszaniu się lub kierowanych przez nich.

 

Odliczenia

    Wydatki na cele rehabilitacyjne można odliczyć od dochodu za dany rok. Mają do tego prawo niepełnosprawni oraz osoby utrzymujące ich (współmałżonek, rodzice, dzieci, także przysposobione, rodzeństwo, macocha, ojczym, zięciowie, synowe).

    Chodzi oczywiście o tych, którzy mają orzeczenie o jednym z trzech stopni niepełnosprawności lub uzyskali decyzję o przyznaniu renty z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy albo rentę szkoleniową. W tej samej sytuacji są dzieci do lat 16 z orzeczeniem o rodzaju niepełnosprawności.

    Na odliczenie pozwala art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. nr 14, poz. 176).Powrót na początek strony

 

Konkretne wydatki

    Co można odjąć od dochodu precyzuje rozporządzenie ministra finansów z 24 marca 1995 r. (Dz. U. nr 35, poz. 173). Wymienia 14 rodzajów wydatków (¤ 8 ust. 1). Zalicza się do nich poniesione na adaptację i wyposażenie mieszkania (domu) dla potrzeb wynikających z niepełnosprawności oraz przystosowania samochodu, zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń do rehabilitacji oraz ułatwiających czynności życiowe. Odliczyć można też koszty turnusu rehabilitacyjnego, pobytu w sanatorium, ośrodkach rehabilitacyjno-szkoleniowych, zabiegów rehabilitacyjnych.

    Jeśli osoby niewidome o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności (dawna pierwsza lub druga grupa) opłacają przewodnika lub utrzymują pomagającego im się poruszać psa - mogą odliczyć równowartość trzech najniższych pensji. Odliczenia obejmują też leki, gdy lekarz stwierdzi, że ich stosowanie jest konieczne. Limit stanowi nadwyżkę między faktycznie poniesionymi wydatkami a kwotą odpowiadającą 25 proc. najniższego wynagrodzenia za grudzień poprzedniego roku. Dochodzą do tego wydatki na tłumacza języka migowego i przejazdy karetką na niezbędne zabiegi. Przy znacznej i umiarkowanej niepełnosprawności (pierwsza lub druga grupa) odlicza się także jazdy własnym samochodem. Dotyczy to również właścicieli pojazdów, którzy mają na utrzymaniu niepełnosprawnych dorosłych lub dzieci do lat 16. Obowiązuje tu jednak limit wynoszący trzy najniższe pensje.

    Wolno też odliczać bilety na publiczną komunikację, kupione w związku z pobytem na turnusie rehabilitacyjnym, w sanatorium lub na koloniach i obozach dla dzieci niepełnosprawnych.

    Wydatki wolno odjąć od dochodu, jeśli pochodziły z własnej kieszeni (gdy nie finansował ich zakładowy lub państwowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych albo nie zostały zwrócone w jakiejkolwiek innej formie). Jeżeli były refundowane częściowo, można odliczyć nie zwróconą kwotę.

::  Informacje :: Uprawnienia  :: Prawo :: Rehabilitacja :: PFRON :: Bez barier :: Zakłady Pracy Chronionej :: Poradniki :: NSZZ Solidarność ::
:: Podatek VAT :: Programy celowe :: Rzecznik Praw Obywatel. :: Protesty  ::  Świadczenia  :: Aktualności :: Karty praw :: O mnie :: Home ::

Ostatnia modyfikacja:
październik 2005, poczta do autora witrynywww.kodeki.org/?17iuk4bgjfekeio0018d5
[kliknij na link aby do mnie napisac]

Powrót na początek stronyPowrót na początek strony  INTERNET dla NIEPEŁNOSPRAWNYCH - IdN1Strona wyróżniona przez serwis NonProfit.pl

 Problemy Osób Niepełnosprawnych